6 Φεβ 2006

Guys, Υγεία πάνω απ' όλα

Δεν θα αναλωθώ στα πώς και τα γιατί. Δεν έχουν σημασία.

Την Πέμπτη που μας πέρασε είχε γεννέθλια ο πρώην κολλητός μου. Δεν είχαμε μιλήσει από τον Ιούλιο του 2004. Παρασκευή προς Σάββατο τον είδα στον ύπνο μου. Ξύπνησα με μια ανεξήγητη διάθεση να του στείλω ένα mail. Ήθελα να δω τι κάνει.

Εγώ και τα προαισθήματά μου...

Κυριακή απόγευμα απαντάει. Ψυχρά θα έλεγα. Δεν έδωσα σημασία. Μου είπε ότι όλα ήταν όπως τα ήξερα. Τρέξιμο πολύ.

Δευτέρα απόγευμα. Μια καλή μου φίλη είναι συγκάτοικος με την ξαδέρφη του. Μου λέει ότι η μάνα του είναι στο νοσοκομείο... Έμεινα...

Στο μισάωρο του τηλεφώνησα. Δεν ξέρουν ακόμα κάτι. Φάνηκε να εκπλήσσεται. Του είπα ότι ό,τι και να χρειαστεί, να μην διστάσει στιγμή.

Τους αγάπησα αυτούς τους ανθρώπους. Δεν γινόταν να κάνω τίποτα λιγότερο με το που το έμαθα.

Εγώ και τα προαισθήματά μου...

Υγεία Θεέ μου... Υγεία...