4 Οκτ 2006

Πατέρα,

Δε θέλω να έρθεις. Δεν είμαι έτοιμος ακόμα. Όχι γιατί έκανα κάτι λάθος. Γιατί από τότε που μου είπες ότι θα έρθεις μέσα στο μήνα, ξαναζώ το κλίμα των τελευταίων ημερών στην Ελλάδα...

Εδώ, δεν έχω κάποιο φίλο να βγω να ξεσκάσω όταν θα με πλακώνει το σπίτι γεμάτο από τη παρουσία σου. Δεν έχει κλείσει καν μήνας από τότε που μου είπες τη πιο βαριά κουβέντα που έχω ακούσει ποτέ. Δε θέλω...

Δε ξέρω πως να σου το πω, χωρίς να αρχίσεις να σκέφτεσαι διάφορα πάλι.. Πρέπει όμως. Γιατί όπως κι εσύ θέλεις χρόνο για να το χωνέψεις, έτσι κι εγώ χρειάζομαι χρόνο για να ηρεμήσω. Ήδη μου πήρε ένα ολόκληρο μήνα.. Αν έρθεις όμως, ήδη δηλαδή ψυχολογικά έγινα χάλια πάλι μόνο στη σκέψη, πάλι όλα θα πάνε πίσω.. Τα μαθήματα, οι εξετάσεις... Και είναι κάποιος που με αγαπάει και με περιμένει πίσω... Και θέλω να γυρίσω σ'αυτόν όσο γίνεται πιο γρήγορα...

Πρέπει να βρω τρόπο να σου πω να μην έρθεις...όχι τώρα...έμεινες μακριά τόσα χρόνια. Μεγάλωσα...Δεν θέλω να έρθεις να με δεις τώρα.. Όχι αυτή τη περίοδο...Δε θέλω...