29 Μαρ 2007

Παλέυοντας

Όπως έχω ξαναπεί, η κυριότερη πάλη στη ζωή μου είναι η καταπολέμηση κάθε είδους εγωισμού. Πολλές φορές υπερβολικά. Αλλά πιστεύοντας ότι ο εγωισμός είναι το κύριο κακό για όλες τις δυσκολίες ανάμεσα σε σχέσεις, φιλίες και λοιπά, επικεντρώνομαι εκεί.. Πώς αλλιώς θα γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι;

Αυτές τις μέρες λοιπόν, το αρκουδάκι μου είναι τ'ανάσκελο στο κρεβάτι με 39 πυρετό. Αυτές τις μέρες, δηλαδή από το Σάββατο το πρωί... Μεγάλη επιτυχία.. Και αυτός ο ευλογημένος, δεν ήξερε ότι τα έμπλεκε με γιατρό; Πήγαινε να μου ρίξει τον πυρετό με ασπιρίνη.. Που πας καλέ ξυπόλυτο στ' αγκάθια;; Τέλος πάντων, αφού στην πέμπτη μέρα ψησίματος, πονόλαιμου κρυώματος και αίματος από τη μύτη καταφέραμε να του δώσουμε αντιβίωση, πάλι καλά να λέμε. Είναι και ξεροκέφαλο το καλό μου.. Σήμερα λέει είναι καλύτερα. Βέβαια δεν πήγε στη δουλειά αλλά τέλος πάντων.

Είχαμε πει ότι αυτό το Σαββατοκύριακο θα βρισκόμασταν. Θα ερχόταν σπίτι μου και θα το περνούσαμε μαζί.

Αφήνοντας τα διάσημα προαισθήματά μου στην άκρη - τα οποία μου λένε ότι δε θα βρεθούμε από καιρό τώρα - έχω αρχίσει να σφίγγομαι πολύ που δε θα τον δω καθόλου πριν το Πάσχα... Ήθελα κι εγώ να πάρω λίγες δυνάμεις για να αντιμετωπίσω την οικογένεια τις μέρες που θα είμαι στην Ελλάδα.. Φυσικά, εννοείται πως θέλω πρωτίστως να γίνει καλά και δεν με ενδιαφέρει πότε θα βρεθούμε. Σίγουρα όμως τα αισθήματα του ερωτευμένου δεν μπορούν να ελεγχθούν, πόσο μάλλον σε μένα που εκτός από παρορμητικός ορισμένες φορές (φτου κακά παρεμπιπτόντως) έχω τη τάση να μη μπορώ να κρύψω τα συναισθήματά μου με τίποτα... Δε νοιώθω καλά; Ζωγραφίζεται στη φάτσα μου. Νοιώθω υπέροχα; Λάμπω ολόκληρος. Ένα πράγμα, βιτρίνα, γυαλί, όλα διαφανή.

Απ' το πρωί ήμουν κάπως πάλι γιατί πλησιάζει το Σαββατοκύριακο και προκοπή δεν έβλεπα. Το συζήτησα και μ' αυτόν και είπε ότι θα κάνει τα αδύνατα δυνατά για να βρεθούμε. Τείνω να μην τον πιστεύω γιατί όπως είπα και τις προάλλες, δε θέλω να πληγωθώ. Το ψιλοκαταφέρνω κιόλας. Επιπροσθέτως σήμερα του έληξε και η σύνδεση που μπαίνει στο νετ (μέσω κινητού) και πρέπει να βγει για να πάρει μια αηδία Ιταλική για να την ανανεώσει. Ε... με έπιασαν οι μαύρες μου σιγά σιγά. Λέω όμως με το ζόρι στον εαυτό μου ότι αφήνοντας τα συναισθήματα εγωισμού στην άκρη, άντε όχι εγωισμού, έρωτα να το πούμε, καλό είναι να γίνει καλά και από κει και πέρα όλα καλά. Δεν είναι αυτό το Σαββατοκύριακο που θα μας σώσει.

Κι εκεί που κάθομαι και δίνω virtual σφαλιάρες στον εαυτό μου για να συνέλθω, μου έρχεται ένα MMS με τον αρκουδίνο μου και το αρκουδάκι του αγκαλίτσα στο κρεβατάκι του να βλέπει τιβι. Ε... Δε λιώνεις.....;

Εγώ πάντως, ένα σφουγγάρισμα θα το ρίξω να πάρω λίγο τα μέλια από κάτω :Ρ