18 Φεβ 2008

Αύριο Πομέτσια

Αύριο για πρώτη φορά εντός του 2008, θα βγω απ' τα όρια της άθλιας και ψυχοπλακωτικής πόλης που σπουδάζω στην Ιταλία και θα πάω προς Ρώμη μεριά.

Αυτή τη φορά δεν θα πάω όμως στο κέντρο της Ρώμης. Θα κατευθυνθώ κάπου στα περίχωρα. Ο Γκαμπριέλε ο φίλος μου, έχει μια συνέντευξη για δουλειά εκεί και μου ζήτησε να πάω για παρέα. Ε, κι εγώ σαν φίλος - που ευκαιρία δε χάνει να την κάνει από δω (θέλω να πάω Μαρόκο σας το είπα;) - είπα να τον συνοδεύσω.

Η τρισμέγιστη ατυχία είναι ότι ξέχασα τον φορτιστή της φωτογραφικής μου στην Ελλάδα και δεν έχω φωτογραφική..... Πράγμα που σημαίνει ότι είμαι σαν κουλός σε παιχνιδάδικο. Δεν μπορώ να αγγίξω τίποτα με τον φακό μου. Ευτυχώς που 'χει ο Γκαμπριέλε φωτογραφική και μου είπε ότι θα την φέρει μαζί του. Πεθαίνω για τη φωτογραφία... Έχω δει φωτογραφίες που θα ήθελα να τις έχω τραβήξει εγώ.

Εν τω μεταξύ, είπα να κάνω κι ένα διάλειμα απ' το φοβερό και τρομερό διάβασμα που κάνω αυτές τις μέρες. Του πούστη(παρών!), χαζός δεν είμαι, θα το πάρω το κωλόχαρτο κάποια στιγμή. Και μετά... Α... μετά δε ξέρω πως θα μου τη βιδώσει. Αυτή τη περίοδο διανύω συγγραφική παράνοια. Αν το είχα τώρα το χαρτί, θα μάζευα λεφτά με ό,τι τρόπο έβρισκα(εκτός του να εκδωθώ ;Ρ) και θα πήγαινα ταξίδι στο Μαρόκο, στην έρημο, με τους βερβερίνους. Και θα έγραφα ώρες ατελείωτες...

Θέλω να κάνω κάτι τρελό! Όχι να πιώ, όχι να καπνίσω, δεν με γοητεύουν αυτά... Θα με γοήτευε όμως ένα τέτοιο ταξίδι...

Προς το παρόν, αύριο, Πομέτσια.

Όνειρα πολλά..