Περασμένες μου συνήθειες

16/03/2010
Originally uploaded by Anilikos

Μια φορά κι ένα καιρό, ήταν ένας ανήλικος. Ανήλικος όμως ε, του τύπου δημοτικό. Όπως όλα τα παιδάκια λοιπόν, έτσι και ο ανήλικός μας, δοκίμαζε τα διάφορα αθλήματα για να δει ποιο θα μπορούσε να του κάτσει. Μα από δω μα από κει, εν τέλει κανένα δεν του έκατσε, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα.

Πήγε μια μέρα στη Βουλγαρία και αγόρασε κάτι roller skates. Τα roller skates είναι εκείνα τα μποτάκια, με τις 4 ρόδες σε διάταξη ρόδας αυτοκινήτου στο κάθε πατίνι, ήτοι 2 μπροστά και 2 πίσω. Σταθερή κατασκευή και τρομερή ενασχόληση για κάθε παιδί. Πήγαινε λοιπόν στην πλατεία, και δώστου την έζωνε γύρω γύρω κάθε απόγευμα το καλοκαίρι. Και δώστου να επιταχύνει και δώστου να σταματάει με μισό τολουπ που θα έλεγε και ο Αλεξάκος. Σε πλατεία ε. Επίπεδη πλατεία λέμε τώρα.

Πέρασαν χρόνια και ο ανήλικος έγινε Ανήλικος. Ήρθε μαι μέρα που 'χε την φαεινή ιδέα να δοκιμάσει να ξαναπατινάρει ο έρμος. Αυτή τη φορά όμως όχι με το γνωστό, παραδοσιακό σταθερό roller skate, αλλά με το πιο δύσκολο στην αρχή, αλλά πολύ πιο διασκεδαστικό inline skate. Το inline skate έχει τις ρόδες του διατεταγμένες σε μια ευθεία και αρχικά δημιουργήθηκε για να βοηθήσει τους πατινέρ πάγου να εξασκούνται. Όμως ο Ανήλικος δεν είχε δικά του πατίνια.

Έτσι δανείστηκε τα πατίνια του φίλου του, 4 νούμερα πάνω από το δικό του νούμερο. Και δώστου σφίξιμο το πατίνι. Αλλά του κάκου. Το πόδι ανεξέλεγκτο μέσα στο πατίνι και φυσικά το ίδιο το πατίνι με δική του, αυτόνομη προσωπικότητα.

Σαν να μην έφτανε αυτό, η πρώτη επαφή έγινε σε μια κατηφοράρα που στο τέλος είχε ένα σιντριβάνι. Και όχι, δεν έπεσε μέσα ο Ανήλικος στο τέλος, καθώς τον βοήθησε ο καλός του κώλος να φρενάρει 2-3 φορές με αποτελέσματα χρώματος μπλαβί-μαρέν.

Αφού προσέφερε το άπλετο γέλιο σε περαστικούς, πλανόδιους πωλητές και γενικά ότι περπατούσε τριγύρω, με μια στάση του στυλ "είμαι η χήνα και πατινάρω τσουπωτή", την επομένη πήγε και αγόρασε δικά του πατίνια στο νουμεράκι του και τα δοκίμασε σε επίπεδο, φλατ, πεδιάδα βρε αδερφέ. Εν τέλει, κατάφερε να κάνει master στα skills του σταμάτα ξεκίνα, προχώρα, στρίψε αλλά και ξαναθυμήθηκε το μισό τολουπ που έκανε για να σταματάει τότε, όταν ήταν ακόμα μικρός.

Τα χρήματα που ξόδεψε, σήμερα τα έβγαλε με το μάθημα στον μικρό. Τώρα πρέπει τουλάχιστον να χρησιμοποιήσει τα πατίνια 40 φορές. Για ένα ευρώ τη φορά. Έτσι θα βγάλουν τα λεφτά τους που λέει και ο λαός.

Nice exercise though

Δασκαλάκος

Σαν κάθε αξιοσέβαστος αιώνιος φοιτητής, έτσι κι εγώ βγάζω τα προς το χαρτζιλίκειν με διάφορους τρόπους. Μέχρι τώρα ήταν μεταφράσεις επιστημονικών άρθρων. Τις προάλλες όμως μου 'στειλε μήνυμα και γραφή μια φίλη ότι ένα παιδάκι δημοτικού χρειαζόταν μαθήματα μαθηματικών, γεωγραφίας και βιολογίας. Ιταλιστί όλα αυτά εννοείται.

Τσίτα που λες εγώ αναγνώστη μου. Και τι θα πω, και πως θα τα λέω, και μην είμαι μπαμπούλας, και μη με καβαλήσει, και θα ανταπεξέλθω, κι αν δεν κάνω καλά τη δουλειά, κι αν δεν τα παίρνει έτσι όπως θα τα λέω; Διάβασμα, κακό, επανάληψη τη διαίρεση και φτου ξανά να μάθω πως την κάνουν εδώ, ορολογίες στα ιταλικά και όλα τα όμορφα.

Εν τέλει πήγα χθες. Πρώτο μάθημα βιολογία. Αισθητήρια όργανα και 5 αισθήσεις. Στο δρόμο έβρεχε και σιγοψιθύριζα τη γνωστή παιδική επιτυχία "just a spoonfull of sugar makes the medicine go down" της Μαιρούλας.

Το καμάρι μου τελικά, γλυκύτατο, συνεργάσιμο, με γραφή γραμμικής α' β' και γ' μαζί, δεν βγάζαμε αυτά που είχε γράψει στο τετράδιο και τα λέγαμε προφορικά από τις άπλετες γνώσεις μου. Το τι ερωτήσεις μπορεί να κάνει ένας 10χρονος δεν λέγεται... Μέχρι που πέταξε κάποια στιγμή στη μύτη "α είναι κοντά στον εγκέφαλο, γι'αυτό οι Αιγύπτιοι βγάζαν απ' τη μύτη το μυαλό". Άναυδος.

Σήμερα εξετάστηκε απ' τη δασκάλα και τα πήγε περίφημα. Εγώ φούσκωσα σαν το παγόνι και περιμένω τώρα να κάνουμε και μαθηματικά ώστε να μπορέσω να χαλαρώσω τελείως και να είμαι ελαφρώς πιο σίγουρος ότι ξέρω τι κάνω πλέον. Ελπίζω το καμάρι μου να με βγάλει ασπροπρόσωπο κι εκεί :)

Summer moved on - A-ha

Πώς

Πώς είναι δυνατόν να μη νοιάζεσαι γι'αυτόν που αγαπάς...; Πώς;... Δεν ξέρω πώς... Δεν μπορώ αλλιώς...