@Ελευθερία Υπερβολικό ίσως. Αλλά η ιστορία έχει ως εξής. Κάποτε,στη Βαρκελώνη,είχαμε φάει σαν τα ζώα-πρωτότυπο- και ξύπνησα τη νύχτα με ξινίλες.Οπότε και είχε ξυπνήσει κι αυτός και μου έκανε τσάγια και ιστορίες. Χθες,στην επέτειο,επίσης ψιλοχοντροφάγαμε.Οπότε και ξύπνησα εγώ γιατί διψούσα,αυτός άκουσε και πιθανώς ανησύχησε μήπως έγινε το ίδιο.
Υπερβολικό αλλά στην τελική αυτό είναι αγάπη !!!
ΑπάντησηΔιαγραφή:):):)
ΑπάντησηΔιαγραφήΕίναι ναι..
@Ελευθερία
ΑπάντησηΔιαγραφήΥπερβολικό ίσως.
Αλλά η ιστορία έχει ως εξής.
Κάποτε,στη Βαρκελώνη,είχαμε φάει σαν τα ζώα-πρωτότυπο- και ξύπνησα τη νύχτα με ξινίλες.Οπότε και είχε ξυπνήσει κι αυτός και μου έκανε τσάγια και ιστορίες.
Χθες,στην επέτειο,επίσης ψιλοχοντροφάγαμε.Οπότε και ξύπνησα εγώ γιατί διψούσα,αυτός άκουσε και πιθανώς ανησύχησε μήπως έγινε το ίδιο.
Τι γλυκό... Να τον προσέχεις, όπως σε προσέχει κι εκείνος!
ΑπάντησηΔιαγραφήΣυμπέρασμα!
ΑπάντησηΔιαγραφήΓια να μην ξυπνάνε και οι δύο (σαν βρυκόλακες), ο Ανήλικός του θα πρέπει να τρώει ελαφρά! :p