Τι έλεγα;

Καλά είπα εγώ να κρατήσω πισινή. Κι ευτυχώς κράτησα. Χιχι ^^

Αφού το 'χει η μοίρα μου να βρω Ιταλό, τι το παλεύω ο Χριστιανός; Ε; :Ρ

Σχόλια

  1. ΑνώνυμοςΠαρασκευή, Ιουλίου 13, 2007 9:36:00 μ.μ.

    Μερικοὶ μερικοὶ τὸ φωνάζουμε κάτι χρόνια γιὰ τοὺς Ἰταλούς :ΡΡΡ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΑνώνυμοςΠαρασκευή, Ιουλίου 13, 2007 10:43:00 μ.μ.

    hi there!
    eisai kalesmenos sto neo blogopaixnido.des edo:
    http://anisixos.blogspot.com/2007/07/blog-post_12.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. AnilikosΣάββατο, Ιουλίου 14, 2007 1:01:00 π.μ.

    Gordon λες ε;
    Τόσα εκατομμύρια Ιταλοί, να βρίσκαμε και κάτι..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ΑνώνυμοςΚυριακή, Ιουλίου 15, 2007 11:03:00 π.μ.

    Ναι; Άντε με το καλό! :)
    Και ήρεμα, ε;
    Σιγά-σιγά! Έχεις πείρα τώρα ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. AnilikosΚυριακή, Ιουλίου 15, 2007 11:06:00 π.μ.

    Τι λες πουλάκι μου;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ΑνώνυμοςΔευτέρα, Ιουλίου 16, 2007 12:06:00 π.μ.

    Τι λέω; Τις ευχές μου δίνω :)
    Και εφιστώ την προσοχή σας ώστε να μην έχουμε φαινόμενα του παρελθόντος.
    (Να κόψω τα πολλά δελτία ειδήσεων :S)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. g for georgeΤρίτη, Ιουλίου 17, 2007 1:34:00 π.μ.

    Γαμώτο, κρίμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. relative_strangerΠέμπτη, Ιουλίου 19, 2007 4:04:00 μ.μ.

    εγώ προτιμάω τα ντόπια προϊόντα. Που να μαθαίνεις ιταλικά μες το κατακαλόκαιρο, εκτός αν έχεις άλλου είδους επικοινωνία ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. AnilikosΠέμπτη, Ιουλίου 19, 2007 5:11:00 μ.μ.

    @ Σχετικό: Μα αγαπητέ μου, εδώ, θεωρείται εδώδιμο είδος ο Ιταλός :Ρ

    @ G: Α δε πειράζει. Από πορτοκαλιές...(στη περίπτωσή μας άλλο δέντρο, πιο κοντό, πιο πλατύφυλλο :Ρ)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Υπέροχα πλάσματα: Μουσική

Εικόνα
Η σειρά, εννοείται πως είναι από τις αγαπημένες μου πλέον. Θα μπορούσα άνετα να είμαι ανάμεσα στους πρωταγωνιστές, μαζί με τις φίλες μου στην Ελλάδα.. Κοινώς, με αντιπροσωπεύει απείρως.. Ένα μπλόγκ λοιπόν και ο δημιουργός του lsim, μαζεύει όλα τα τραγούδια που ακούγονται στη σειρά και τα συγκεντρώνει σε ποστ του. Όποιος μπορεί ας τον βοηθήσει. Προσωπικά αν και ψάχνω ακόμη το σονγκ που παίζει όταν το Μητσάκι ήταν με το φίλο της μέσα στο αυτοκίνητο και δε μιλούσε, έχω βρει κάποια από τα υπόλοιπα με την ταπεινή και περιορισμένη σύνδεσή μου πάντα. ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ: Το τραγούδι υπήρχε στα σχόλια ενός πόστ και είναι το Lizz Wright - My heart
Διαβάστε περισσότερα

Άνομοι

Παρακαλώ πολύ όλους αυτούς τους Ελληνάκιδες, έξυπνους, παρτάκιδες, ωχαδερφούς, να μην τολμήσουν μπροστά μου να πουν ποτέ ξανά, ότι οι πολιτικοί δεν τιμωρούνται, οι πολιτικοί πρέπει να διώκονται, ότι μόνοι φάγαν τα λεφτά και οποιαδήποτε άλλη αηδία άκουσα και διάβασα όλο αυτό το διάστημα. Δεν νοείται ΚΡΑΤΟΣ, δεν νοείται ΧΩΡΑ, δεν νοείται κοινωνική ΣΥΝΑΦΕΙΑ, όταν κανείς, δεν σέβεται. ΤΕΛΟΣ. Υπάρχει νόμος φίλε. ΔΕΝ ΚΑΠΝΙΖΟΥΜΕ. Τι πάει να πει το βράδυ καπνίζουν στο κατάστημα. Στα καταστήματα; Είμαστε καθόλου σοβαροί; Στην πλειονότητα, γιατί ακόμα δεν πήγα σε όλα, τα καταστήματα ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ, φίλε αναγνώστη, γίνεται ντουμάνι. Όχι φίλε καταστηματαρχίδι. Αν δεν θέλεις τα λεφτά ΜΟΥ, του ΜΗ καπνιστή, γιατί θα έπαιρνα κι άλλη μπύρα, και άλλη ακόμα, αν μπορούσα να ανασάνω, πάρε τα λεφτά του καπνισΤυραννου. Εμένα δεν θα με ξαναδείς. Στην Ελλάδα είστε(και με το δεύτερο πληθυντικό αναφέρομαι σε όλους όσους συμμερίζονται τέτοιες λογικές), ΥΠΑΝΘΡΩΠΟΙ και άνομοι. ΆΝΟΜΟΙ. Δεν υπάρχει σεβασμός ...
Διαβάστε περισσότερα

Ο Δρόμος (2005)

Εικόνα
Ελληνική road movie. Ιστορίες παράλληλες αλλά και μπλεγμένες. Ταλαντούχοι, όχι μόνο οι πρωταγωνιστές αλλά και ολόκληρο το επιτελείο. Μια ταινία που μπορεί να μην έχει άρτια σκηνοθεσία, αλλά που με την αφήγησή της ίσως αγγίξει τον καθένα. Υπόθεση: Δυο γυναίκες, για διαφορετικό λόγο η καθεμιά θέλουν να φύγουν απ' το Διδυμότειχο. Ξεκινούν ένα ταξίδι στην Ελληνική επαρχία, αλλά στο δρόμο θα παρεκκλίνουν όμως, βρίσκοντας μπροστά τους, άλλους, καθημερινούς χαρακτήρες, με όνειρα, φιλοδοξίες, τάσεις φυγής, φόβους και αδιέξοδα. Στο τέλος, ο καθένας, θα φτάσει στη δική του Ιθάκη και οι δυο ηρωίδες μας, θα χωρίσουν για πάντα. Αξιολόγηση: Η ταινία είναι μια απεικόνιση της Ελληνικής κοινωνίας, θα έλεγα μια σκοπιά της, μακριά απ' τα φώτα της πόλης, μακριά απ' το γνωστό άστυ, προσεγγίζοντας αξίες όπως η ανθρωπιά και το όνειρο, που μπορεί να αργήσει να πραγματοποιηθεί, αλλά ορισμένες φορές μπορεί να μείνει για πάντα όνειρο. Άνθρωποι παγιδευμένοι σε καταστάσεις και γεγονότα, στα οποία δεν έ...
Διαβάστε περισσότερα