Ανήλικος

Έρχεσαι στην Ελλάδα για διακοπές. Είναι καλοκαίρι. Η θερινή ραστώνη κάνει βουτιά στο υποδόριο άγχος που έχει διαποτίσει την κοινωνία. Η αλλαγή πλέον είναι εμφανής. Τη βλέπεις παντού. Όπου σταθείς, σε όποια παρέα και να καθίσεις, σε όποιο μαγαζί και να βρεθείς, στη δουλειά, στην οικογένεια. Ο Έλληνας, πέρασε ένα μεγάλο κομμάτι των τελευταίων 20 ετών, χωρίς να μιλάει πολιτικά. Έχασε προσδιορισμό και πρόγραμμα, απώλεσε την ικανότητα να αυτοπροσδιορίζεται μέσα από το όραμα και την ιδεολογία. Και τα αποτελέσματα, ήταν εμφανή στις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις. Αλλά δεν θα σου πω γι' αυτά σήμερα. Θα σου πω για τον τουρίστα. Τον τουρίστα που έρχεται κάθε καλοκαίρι στην Ελλάδα και που χρόνο με το χρόνο, αυτές τις αλλαγές τις βιώνει με διαφορετικό τρόπο. Αλλαγές που ίσως τελικά δώσουν μια πνοή, μια ελπίδα, στον πολυτάραχο τουρισμό της χώρας μας. Τον τουρισμό που αποτελεί πυλώνα στήριξης, όχι μόνο της οικονομίας, αλλά και εν γένει της εικόνας που έχουν οι Ευρωπαίοι, και όχι...

Πρωτογονισμός. Άγνοια. Μίσος. Μάλλον μίσος. Γιατί αλλιώς είναι ανεξήγητη η κατακραυγή μιας φωνής που προσπαθεί να κερδίσει, να διδάξει, να αγκαλιάσει και να αιτηθεί το δικαίωμα ύπαρξής της. Δεν θα εξετάσω όλες τις πτυχές. Θα επικεντρωθώ σε μία τρυφερή, σημαντική και άκρως σημαίνουσα. Ο Πέτρος και η Όλγα. Ετών 13 και 15. Δύο άνθρωποι στην εφηβεία τους. Στην εποχή της αμφισβήτησης και αναζήτησης. Του εαυτού τους, του "είναι" τους, της ίδιας της ύπαρξής τους. Δυο άνθρωποι που προσπαθούν να ωριμάσουν ιδέες και ιδανικά. Δυο ομοφυλόφιλα άτομα. Παιδιά. Παιδιά χαμένα μέσα σε έναν κυκεώνα καθωσπρεπισμού, θρησκοληψίας, μίσους, ωχαδερφισμού και μπιγκοτισμού. Σε έναν λαβύρινθο με σκοτεινούς θαλάμους σιχαμερών βδελυρών ράσων και σταυροκοπημένων λευκόκωμων τσεμπεριών. Σε μια ηλικία που η αμφισβήτηση του εαυτού κυριαρχεί και καταδυναστεύει οποιαδήποτε ψυχή έχει κάτι το "διαφορετικό" να επιδείξει. Οτιδήποτε δεν ακολουθεί την "νόρμα" της σκληρής κοινωνίας του σχολεί...

Το χωριό της μάνας μου. Απομονωμένο ψηλά στα κορφοβούνια της Αιτωλοακαρνανίας. Λιγοστοί οι κάτοικοι και νοοτροπίες που δεν συνάδουν με την κοινωνία του 1920. Οι νέοι του χωριού, όσα ανήσυχα πνεύματα γεννήθηκαν σ' αυτόν τον τόπο που φυτρώνουν οι πέτρες, αναζητούν την τύχη τους αλλού. Στην Αμερική. Αναλφάβητοι, χωρίς εφόδια, έμαθαν πολλά, όχι μόνο γράμματα, αλλά και αξίες, σεβασμό, περηφάνια. 1990.  Ευεργέτες και σωτήρες του τόπου όσοι γύρισαν πίσω. Ομόρφυναν το παραγκωνισμένο από την πολιτεία χωριό. Το καλλώπισαν, έφεραν την άσφαλτο. Κάποιοι εκεί στην Αμερική είχαν ακούσει για την αιολική ενέργεια, μαζί με τη δίκαιη μοιρασιά της διαφιλονικούμενης γης και την προτροπή για την διασφάλιση βασικών υποδομών στο ξεροβούνι. Πρόοδος. Εμπλουτισμός πολιτισμού σε έναν αναλφάβητο τόπο. Στην Ελλάδα του 2013, στην στραπατσαρισμένη ψυχή του κάθε Έλληνα που ψυχορραγεί στα πεζοδρόμια της πόλης και τον αγκαλιάζει μια μητρική αγκαλιά, είναι επιτακτική η ανάγκη αλφαβητισμού. Πολιτικά, κοινω...

Πολλά άρχισαν να λέγονται σε διάφορα social media, για το θάνατο της Amy Winehouse . Πως "ξεχάσαμε" ξαφνικά το Όσλο, ειρωνικά σχόλια για το πόσο "αναπάντεχος" ήταν ο θάνατός της και άλλες λοιπές σαχλαμάρες. Σαν να της άξιζε ο θάνατος. Σαν να μην ήταν κι αυτή μια ψυχή, όπως οι εκατοντάδες ψυχές που γυρίζουν στα σοκάκια του κέντρου της Αθήνας, αλλά και των άλλων πόλεων της Ελλάδας, του κόσμου ολόκληρου, ζαλισμένοι και εξουθενωμένοι από την ίδια τους την ψυχή. Γιατί είναι λοιπόν αυτά τα σχόλια κακεντρεχή και κακόψυχα; Τι κάνει την Amy Winehouse πιο σημαντική ώστε να έχει ο θάνατός της, που πιθανώς να προήλθε από τις διάφορες ουσίες που κατά καιρούς χρησιμοποιούσε; Ποια η διαφορά της από τον Κώστα, την Αφροδίτη, τον Ηλία και το Δημήτρη της Ομόνοιας; Καμία . Ούτε τα λεφτά, ούτε η δόξα, ούτε η φήμη, ούτε οι ευκαιρίες. Τοξικοεξαρτημένοι υπάρχουν σε όλες τις συνομοταξίες. Σε όλες τις κάστες. Δεν είναι το χρήμα που το καθορίζει. Ούτε η δόξα, ούτε οι ευκαιρίες. Η δια...

Μπορεί κάποιος να μου εξηγήσει σε επίπεδο 5χρονου,τι ισχύ έχει ένα ψήφισμα στο Σύνταγμα,τι αντιπροσωπεύει κ σε τι διαφέρει με ένα στο Λευκό Πύργο;

Μια ζωή θυμάμαι τον διπλανό μου να υπερηφανεύεται για την Αρχαία Ελλάδα, τον αρχαιοελληνικό πολιτισμό, το λίκνο της Δημοκρατίας, τα αγάλματα, τις επιστήμες και όλα τα παρελκόμενα γενικά. Μόνο όταν συνειδητοποιήσει ότι ο ΔΙΚΟΣ του πολιτισμός, ο νεοελληνικός, αυτός που ρήμαξε και ρημάζει την Ελλάδα, αυτός που έχει βάλει την οικονομία της ένα σκαλί πιο κάτω από την Αγκόλα, μόνο τότε ίσως ξυπνήσει. Ο λαός έχει εξουσία. Ο λαός ψηφίζει, παραδίδοντας αυτήν την εξουσία στους πολιτικούς. Η συγκεκριμένη εξουσία επιτρέπει ακόμα και το ξεπούλημα της χώρας. Η επιλογή των πολιτικών είναι του λαού, ό,τι και να λένε οι λαϊκιστές. Συνεπώς φίλοι μου, αν ο λαός ΕΠΙΛΕΓΕΙ πολιτικούς ανίκανους, ανεύθυνα, ρουσφετολογικά, πελατειακά, τότε φταίει αποκλειστικά και μόνο ο λαός. Έστω, ηθικός αυτουργός. Γιατί σίγουρα και ο πολιτικός έχει ορκιστεί και δεσμευτεί. Αλλά ηθικός αυτουργός είναι ο λαός. Διαδήλωση με σύνθημα "να καεί το μπουρδέλο η βουλή", είναι γελοία. Διαδήλωση με πανό στα Ελληνικά κα...

Hμερομηνία :   17-01-11     Το θέμα της απαγόρευσης του καπνίσματος συζητήθηκε κατά τη διάρκεια συνάντησης που είχε ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου με τον υπουργό Υγείας Ανδρέα Λοβέρδο. Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, ο κ. Παπανδρέου ξεκαθάρισε ότι δεν υπάρχει κανένα θέμα αναθεώρησης του νόμου ή αναπροσαρμογής του. Κατά τις ίδιες πληροφορίες ο πρωθυπουργός δεν δέχθηκε καμία άλλη εκδοχή, πλην εκείνης της πλήρους εφαρμογής του νόμου που έχει ψηφιστεί από τη Βουλή, χωρίς καμία παρέκκλιση. Το ίδιο, αναφέρουν κυβερνητικές πηγές, συζητήθηκε και κατά τη διάρκεια της συνεργασίας που είχε ο κ. Παπανδρέου με τον υπουργό Δικαιοσύνης Χάρη Καστανίδη, καθώς ένα από τα σοβαρά θέματα που ανέκυψαν, είναι η εφαρμογή του «αντικαπνιστικού νόμου». www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ Afierwmeno eksairetika

του Ελληνικού κράτους και της Ελληνικής νομοθεσίας. Διαβάστε παρακαλώ . Με κάλυψε απόλυτα.

Παρακαλώ πολύ όλους αυτούς τους Ελληνάκιδες, έξυπνους, παρτάκιδες, ωχαδερφούς, να μην τολμήσουν μπροστά μου να πουν ποτέ ξανά, ότι οι πολιτικοί δεν τιμωρούνται, οι πολιτικοί πρέπει να διώκονται, ότι μόνοι φάγαν τα λεφτά και οποιαδήποτε άλλη αηδία άκουσα και διάβασα όλο αυτό το διάστημα. Δεν νοείται ΚΡΑΤΟΣ, δεν νοείται ΧΩΡΑ, δεν νοείται κοινωνική ΣΥΝΑΦΕΙΑ, όταν κανείς, δεν σέβεται. ΤΕΛΟΣ. Υπάρχει νόμος φίλε. ΔΕΝ ΚΑΠΝΙΖΟΥΜΕ. Τι πάει να πει το βράδυ καπνίζουν στο κατάστημα. Στα καταστήματα; Είμαστε καθόλου σοβαροί; Στην πλειονότητα, γιατί ακόμα δεν πήγα σε όλα, τα καταστήματα ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ, φίλε αναγνώστη, γίνεται ντουμάνι. Όχι φίλε καταστηματαρχίδι. Αν δεν θέλεις τα λεφτά ΜΟΥ, του ΜΗ καπνιστή, γιατί θα έπαιρνα κι άλλη μπύρα, και άλλη ακόμα, αν μπορούσα να ανασάνω, πάρε τα λεφτά του καπνισΤυραννου. Εμένα δεν θα με ξαναδείς. Στην Ελλάδα είστε(και με το δεύτερο πληθυντικό αναφέρομαι σε όλους όσους συμμερίζονται τέτοιες λογικές), ΥΠΑΝΘΡΩΠΟΙ και άνομοι. ΆΝΟΜΟΙ. Δεν υπάρχει σεβασμός ...

Είναι γνωστό πως υπάρχει κρίση στην Ελλάδα. Γενικευμένη κρίση. Όχι μόνο οικονομική αλλά και αξιών,τιμής,υπόληψης και όλα τα καλά ενάρετα. Ο κόσμος θέλει να διαμαρτυρηθεί. Διαμαρτύρεται δηλαδή. Αλλά ακριβώς επειδή η κρίση είναι βαθιά, περνάει μέσα από χαραμάδες και ποντικότρυπες, οι μορφές διαμαρτυρίας αντικατοπτρίζουν και τον βαθμό που έχει επηρεάσει δεκαετίες τώρα το κοινωνικό σύνολο.  Παρακολουθώντας την Ελληνική κοινωνία, με απειρία αλλά και με όσο γίνεται πιο αποστασιωποιημένη σκοπιά, βλέπει κανείς ένα κακομαθημένο παιδί, ένα μικρό θηρίο που δεν διδάχτηκε την αυτοπειθαρχία και την κριτική σκέψη και κάνει του κεφαλιού του. Σαν οι γονείς να το άφησαν χρόνια λάσκα, χωρίς τιμωρία, χωρίς νουθεσία, χωρίς κανόνες που αν δεν τους τηρούσε θα υπήρχε η τιμωρία. Σε κάτι τέτοιες μέρες/ώρες/στιγμές, παντού κυκλοφορεί - ή μάλλον να διορθώσω - στα στόματα των λογικά σκεπτόμενων κυκλοφορεί η μόνιμη ερώτηση "γιατί στην Ευρώπη, Γερμανία, Αγγλία (και δε συμμαζεύεται) δεν υπάρχει πουθενά κλείσιμ...

Ο περιούσιος λαός, από την εποχή της  Βίβλου, σκότωνε για να κατακτήσει τη γη που τρέχει μέλι και γάλα. Η κάτωθι φωτογραφία είναι δείγμα τραγικής ιστορικής ειρωνίας... Κράτος που πατάει σε πτώματα εκατοντάδων χιλιάδων νεκρών από τους Γερμανούς, δικαιολογεί την άκρατη και ατελέσφορη βία του σε άλλους, έχοντας υπομείνει ακριβώς την ίδια, λόγω θρησκευτικού και φυλετικού ρατσισμού. Κράτος που: αποφασίζει αυθαίρετα για αποκλεισμό περιοχής, έχει την σιωπηρή υποστήριξη των ΗΠΑ, επιτίθεται αυθαίρετα, επί διεθνών υδάτων σε οποιονδήποτε αποτολμήσει βοήθεια οιοδήποτε τύπου στην Γάζα, δεν διαφέρει από αυτούς που το κυνηγούσαν, σχεδόν έναν αιώνα πριν. Η ιστορία, μπορεί να αργήσει, έχει ήδη αργήσει δηλαδή. Αλλά σίγουρα, η ιστορία θα δικαιώσει...

Το παρόν post εμπεριέχει υβριστικό λεξιλόγιο καθότι αγανάκτησα με τον κάθε κατακαημένο. Απορώ. Απορώ πραγματικά με το βλέμμα της αγελάδας που βλέπει λεωφορείο καρνάβαλο του 50' να περνάει εν έτει 2010. Γιατί τουλάχιστον τόσο περίεργο, βγάζοντας έξω το πόσο παράνομο, είναι να σηκώνεται του καθενός το πουλάκι και να κλείνει τους δρόμους για να "διαμαρτυρηθεί". Ας πάρουμε όμως τα πράγματα λίγο με τη σειρά. Ρε ΜΑΛΑΚΑ Έλληνα... Ναι ναι εσένα λέω που κατέβαινες στις πορείες, φώναζες, διαμαρτυρόσουν για το πόσο άδικο ήταν το νέο ασφαλιστικό, ο νέος νόμος για τα ακίνητα, το νέο συνταξιοδοτικό, το νέο νομοσχέδιο για την παιδεία, το νέο νομοσχέδιο για τα εργασιακά, το νέο νομοσχέδιο για το κάθε τι που έπρεπε να αλλάξει χρόνια πριν, ώστε να μη βρεθείς εδώ που βρέθηκες σήμερα. Ναι, εξυπνάκια συνδικαλιστή που έτρωγες παρέα με τους υπουργούς(για να αποτινάξουμε και τον κρετινισμό του μύθου "δεν τα φάγαμε μαζί, γιατί να τα πληρώσουμε μαζί") την ώρα που ήσουν βολεμένος και δ...

  Όπως το λέει και τ' όνομά του, μπάζ' . Είμαι γνωστός για την υποστήριξή μου στα google προϊόντα. Ομηρικές οι διαφωνίες με κάτι Sheldonοειδείς φίλους από Γερμανία. Η Google χθες έκανε διαθέσιμο σε όποιον είχε λογαριασμό gmail το buzz. Είναι μια ενσωμάτωση, εντελώς ατυχής κατά τη γνώμη μου των social media μέσα στον λογαριασμό email που παρέχει η google.  Και ερωτώ, ΤΙ ΔΟΥΛΕΙΑ έχει κάτι τέτοιο μέσα στο gmail; Στην αρχή το είχαν ενσωματωμένο μέσα στο google reader, χωρίς να το ονομάζουν buzz, αλλά είχε ακριβώς αυτή τη μορφή. Τώρα το βάλαν στο gmail και όχι μόνο, κάνουν αυτόματα και follow τα άτομα με τα οποία επικοινωνείς με email περισσότερο. Τώρα αν εγώ επικοινωνώ με τη δουλειά ας πούμε μέσω gmail, ενώ για το buzz, θα ήθελα να με ακολουθούν μόνο φίλοι, πρόβλημά μου, καθώς για να μπορέσεις να παραμετροποιήσεις όπως θα ήθελες τους followers σου σε σωστά groups κλπ, πρέπει να παίζεις στα δάχτυλα όλη τη πλατφόρμα google at least. Η αγορά, βρίθει από τέτοιες ...

Έχει καιρό τώρα που παρακολουθώ τη δουλειά του Σταύρου Θεοδωράκη. Ιδίως στους Πρωταγωνιστές, έχει δώσει ένα δικό του στίγμα σε θεματικές εκπομπές, με συνεντεύξεις χωρίς προετοιμασία πολλές φορές, χωρίς σχεδόν καν να είναι συνεντεύξεις, αλλά συζητήσεις που ο καθένας μας θα έκανε με τους πρωταγωνιστές του, απλές, μεστές, με ένα διάχυτο συναίσθημα, σχεδόν Μπρεχτικό, να κυλάει απ' τις οθόνες μας και να μας καθηλώνει στο τέλος. Η εκπομπή της Τρίτης που μας πέρασε, ασχολήθηκε με μια περίπτωση ερμαφροδιτισμού, σε ένα κορίτσι, το οποίο μόνο κορίτσι δεν ήταν. Μέσα από πολύπλοκες διαδικασίες, ψυχιατρικές εξετάσεις για επιβεβαίωση της δυσφορίας του φύλου, η Αγγελική κατάφερε και έκανε ένα βήμα προς την ολοκλήρωση, όπως λέει, η ευτυχία, έρχεται αργότερα. Επαναπροσδιόρισε το φύλο της και εν τέλει, την ίδια της τη ζωή. Με αφορμή την τελευταία εκπομπή για τον Άγγελο που λεγόταν Αγγελική, κι όχι την Αγγελική που έγινε Άγγελος όπως προτιμώ να λέω, μου ήρθαν στο μυαλό διάφορες σκέψεις. Σκέψεις για τ...

Θα πενθώ, κάθε φορά που με απογοητεύει αυτό που άλλοι κατονομάζουν κράτος.. Εγώ το λέω απλώς μπουρδέλο.. Έχουμε γυρίσει σε μια άτυπη αλλά κραταιή Χούντα.. Δεν ξέρω ποια είναι η λύση. Ξέρω όμως ότι όλοι μας πρέπει να σταματήσουμε να ανεχόμαστε και να ωχαδερφίζουμε. Είναι ντροπή μας.

Αρθρο του ΜΑΝΟΥ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙ για τα επεισόδια που έγιναν τον Μάιο του 1986... Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Το Τέταρτο» "Εξύβριση αρχής - έτσι ονομάζεται η απαίτηση εξηγήσεων. Χειροδικία κατά της αρχής - έτσι είθισται να αποκαλείται η ενστικτώδης κίνηση του αμυνόμενου νέου. Και η ιστορία δεν έχει τέλος. Η ανωνυμία και η εισαγγελική αρχή θα του προσφέρει ή μια τραυματική αγανάκτηση ισόβια ή τον επιζητούμενο από την πολιτεία ευνουχισμό του. Αυτή είναι μια καθημερινή πραγματικότητα και, δυστυχώς, γνησίως ελληνική τα πρόσφατα και τελευταία σαράντα χρόνια - όσα είχα δηλαδή την ευτυχία να ζήσω σαν επώνυμος πολίτης εις τούτον τον ένδοξον κατά τα άλλα τόπον μας. Την ίδια ώρα η πολιτεία αγανακτεί διότι υπάρχουν μερικά ζωντανά της κύτταρα που αντιδρούν άτεχνα, ανοργάνωτα, ίσως μ' αφέλεια, σ' όλην αυτή την οργανωμένη κρατική ασχήμια, αντί να βλογάμε τον Θεό που βρίσκονται ακόμη μερικοί που δεν συνήθισαν στην «παρουσία του τέρατος». (...) Κορίτσια κι αγόρια με γυαλιά, έτσι καθώς κοιτάτε με...

'Εχεις έναν σκύλο. Ο σκύλος πάει να φάει κι εσύ του τραβάς το κόκκαλο. Γρυλίζει. Ο σκύλος πάει να περπατήσει και τον δέρνεις. Γρυλίζει. Ο σκύλος πάει να γαβγίσει κι εσύ τον δέρνεις. 'Οταν θα πας να τον χαϊδέψεις, θα σε δαγκώσει! Τα δεδομένα: Ζαρντινιέρα. Πράσινα παπούτσια. Συνταξιούχοι. Φοιτητές. Εργαζόμενοι. Νέοι. Γέροι. Η ατιμωρησία βασιλεύει παντού. Δολοφονία... Καταστροφές σε περιουσίες. Πρέπει να έχεις IQ φρυγανιάς για να μην μπορείς να δεις τους συσχετισμούς και τι οδηγεί σε τι. Αυτή τη στιγμή, όπως και σε άλλες στιγμές κρίσης που το κράτος στάθηκε αναποτελεσματικό, η αστυνομία ΔΕΝ κάνει τίποτα. Δηλαδή κάνει τη δουλειά της... Αφήνει να καούν τα πάντα ώστε να στραφεί η κοινή γνώμη στις καταστροφές και όχι στη δολοφονία. Αυτή τη στιγμή οι "αντιεξουσιαστές-αναρχικοί-αποβράσματα-..." τάσσονται και λειτουργούν υπέρ της κυβέρνησης και της καλά οργανωμένης χειραγώγησης της κοινής γνώμης. Ευθύνες έχουμε ΌΛΟΙ. Εμείς που δεν μιλήσαμε όταν γινόταν λόγος για τη ζαρντινιέρα!...

Πληροφορούμαι από blogs και άλλα μέσα ενημέρωσης ότι σε επεισόδια στα Εξάρχεια απόψε, περικυκλώθηκε ένα περιπολικό από 25 νεαρούς οι οποίοι τους επιτέθηκαν με ξύλα πέτρες και μολότοφ και έπεσαν 3 πυροβολισμοί. Δύο στον αέρα και ένας στο έδαφος. Μια σφαίρα προφανώς εξοστρακίστηκε σε κάποιο περιστέρι(κατά τη ζαρντινιέρα σε άλλες περιπτώσεις) και βρήκε στο στήθος ένα ανήλικο παιδί. Τα γεγονότα τρέχουν και η τελευταία του δήλωση ήταν ότι η βολή του ήταν ευθεία προς το παιδί. Αν ΔΕΝ παραιτηθεί ψυχή γι'αυτό το περιστατικό, όπως και για ΌΛΑ τα προηγούμενα ανεξαιρέτως σκανδάλου είτε φόνου απ' την αστυνομία είτε οτιδήποτε τέλος πάντων, νομίζω πλέον ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να θεωρείται κράτος. Νομίζω πως ο ΛΑΟΣ μας πρέπει να κάνει επιτέλους κάτι! Όπως έκανε παλιότερα με ηρωικές του στάσεις και εξεγέρσεις. Η κυβέρνηση έκανε δηλώσεις. Ε ΚΑΙ ΧΕΣΤΗΚΑΜΕ ΡΕ ΦΙΛΕ! Έργο μπορεί να παράγει η κυβέρνηση; Οργάνωση μπορεί να παράσχει; Πρόνοια; Αν δε μπορεί, να παραιτηθεί απόψε κιόλας! Σκοτώνου...

Ο φίλος με τη φίλη. Ο φίλος με το φίλο. Η φίλη με το φίλο. Δυο φίλοι. Δυο εραστές. Τα ζάρια της παρτίδας είναι πάντα δύο. Το χέρι που τα ρίχνει, ο εαυτός μας. Τι σημαίνει έρωτας; Τι φιλία και τι ανθρώπινη σχέση; Που χάνονται και που βρίσκονται και πάλι δυο άνθρωποι που μιλούν την ίδια γλώσσα, σε άλλη συχνότητα; Πότε πονάς περισσότερο; Όταν δίνεσαι ολοκληρωτικά ή όταν έχεις τη ζωή σου εικονοστάσι, λατρεύοντας έναν άγνωστο Θεό, που εσύ έχεις κατονομάσει ευτυχία; Αδύνατον να απαντηθεί έστω και ένα από τα παραπάνω. Οι καταστάσεις, αυτές οι απροσδιόριστες και ασυνάρτητες καταστάσεις, οδηγούν τα βήματα και τις αντιδράσεις μας σε άγνωστα μονοπάτια. Σε διαδρόμους ξενοδοχείων, με επώνυμα δωμάτια. Από 'δώ, ο πόνος . Χρώματα γήινα. Μουντά. Θυμίζουν αίμα και λάσπη με δάκρυα δουλεμένα. Τα παραθυρόφυλλα κλειστά. Κι ο φωτοδότης ήλιος, παλεύει με το ύφασμα της κουρτίνας, να αγγίξει τον ακίνητο και πυκνό αέρα του δωματίου. Στ'αριστερά σας η θλίψη . Κρύα. Χωρίς θέρμανση. Με γυάλινες βεράντες και...

κι αρχίστε... Διαβάζω αυτές τις μέρες κάτι αναγούλες περί "δήμευσης" λέει των ακίνητων τραπεζικών λογαριασμών. Αν, με άλλα λόγια, έχεις λεφτάκια μέσα στην τράπεζα(οι παρόντες εξαιρούνται) που τα έχεις εκεί για μια ώρα ανάγκης, για να μην τα έχεις και σε μπουρδουκλώνουν μέσα στο σπίτι, για να μην τα βρει η γυναίκα σου και τα κάνει τσάντες και παπούτσια και γενικά για οποιονδήποτε λόγο τα δίνεις στην Τράπεζα να τα επενδύει όπως θέλει αυτή και δεν τα επενδύεις εσύ γιατί δεν σου φτάνουν κιόλας, το καλό, χρυσό, μαλαματένιο κράτος πρόνοιας, προνοεί να σου τα πάρει βρε, γιατί αφού δεν τα κινείς, δεν τα θέλεις κιόλας. Δεν τα κινείς, δεν τα θέλεις, δεν τα δούλεψες, δεν ιδροκόπησες γι' αυτά. Γενικότερα ένα "δεν" αξιώνει την δήμευση του λογαριασμού σου. Μαθαίνω δε, ότι θα ακριβύνουν δυσανάλογα τα είδη ραπτικής και τα ανατομικά στρώματα. Αυτή η κίνηση σκοπό θα έχει να αποτρέψει τους δύσμοιρους πολίτες απ' το να ράβουν τα χρήματα-ποτισμένα-με-ιδρώτα μέσα στα στρώματά του...