Προυσ'χή Γκαγκαουνάκ'ς Μα!
Το παρόν ποστ γράφεται με αφορμή τα Υπέροχα Πλάσματα επεισόδιο 2, αλλά με αιτία τις ατέρμονες συζητήσεις με την παρέα μου στην Ελλάδα. Αφιερώνεται δε, σ'αυτούς. Όποιοι παρεξηγούνται, δεν έχουν χιούμορ! LEGEND: j = το λjι μου και το νjι μου τονjίζουν τη φωνjή μου L = λLουλLουδοπόλLεμος ο ΒορειοΕλλLάδίτης h = το SH,ΖΗ το παχιό το μοσχοαναθρεμένο ς(μή τελικό) = το ςςςςςς ςου το φιδίσιο, θα το πεις ποτέ σου ίσιο; - Φιλjηνάδα, του Σάββατου, γνώρςα ιένα τικνό. Μαρ' σhυ, τουν ξάδερφου τς ΌλLγας μα. Τουν λLουλLουδά πο'χει του λLουλLουδάδκου στη γουνjιά τσh εκκληςίας! - ΤόλLς μα. ΤόλL του λLεν του π'δί! - Του ξέρου μαρή. Σhυσhτθήκαμi κιόλLας. Τι νόμ'ζις; Δεν είμι καμιά βλLάχα! Μι κέρασhi κι σhφ'νάκ'. - Οφού! Ηκίνου μαρί που'νι σαν τ'ρακί; Ηκίνου ζ'ματάει! Τα ςασhίρντ'σα του καλLουκαίρ' που μι τό δουσι να του πιώ ου Λjίας! Άφ'σι που μιτά ζαλLζόμαν σαν του κνούπ! ΝτάλLα μησhμέρ! Είχα κι τη μουσhκή να βρουντάει ντάπατηςςς ντούπατης...