Ανήλικος

Πάντα με το τηλέφωνο στο χέρι. Με το νέο πακέτο δεδομένων με διπλάσιο όγκο δεδομένων. Χαρούμενος που θα πήγαινε καλοκαιρινή βόλτα μαζί με ένα φίλο. Όλα προμήνυαν κάτι το τετριμμένο. Οι νόμοι της φυσικής όμως απόψε το βράδυ αποφάσισαν να μην ισχύσουν πλήρως στη στάση του μετρό. Λες και ο συρμός ήταν φτιαγμένος από υλικό αστέρα νετρονίων. Λες και το κινητό ένιωσε μια ακαταμάχητη έλξη προς αυτό. Περιμένοντας τον συρμό, έβγαλε το κινητό για να δείξει την νέα έκδοση του κακο-ψοφο-να-χει-Skype. Με την πλάτη στον τοίχο και την αποβάθρα να έχει πλάτος 3 μέτρα. Ο συρμός να βρίσκεται σε απόσταση δευτερολέπτων. Ωσάν την απότομη δημιουργία μαύρης τρύπας στο κενό, το κινητό γλίστρησε από τα χέρια. Με τη διαδρομή προς το έδαφος γύρω στο 1.10m, άρτι τραβηχθέντος από την τσέπη, το πρώτο βαγόνι του μετρό διέσχισε τη νοητή γραμμή που τον ένωνε με το κενό. Όμως το κινητό δεν έμεινε διόλου εκεί που προσγειώθηκε. Γλίστρησε ωσάν η βαρυτική έλξη από τον συρμό να το τράβηξε και χάθηκε ανάμεσα σε συρμό...

Στο λιβάδι φυτρώνει ένα περίεργο χόρτο. Η πρωινή δροσιά από τα φύλλα του, δημιουργεί νήματα νερού και ο ποταμός της έμπνευσης ξεκινάει... Ένας κινηματογραφιστής. Ένας χορευτής. Ένα ζωηρό χαμόγελο γεμάτο λουλούδια και φύση. Δεν θα ξεχάσω τον πρωινό καφέ κάτω από ένα συννεφιασμένο ουρανό.  Τη βόλτα κάτω από τις αψίδες του υδραγωγείου και τα πρώτα χαμόγελα. Την πασχαλίτσα που δεν ήξερε κανείς μας να εξηγήσει στον άλλον. Ούτε το βράδυ μπροστά από μια πίτσα και με φωνές τριγύρω μας να παρατηρούμε τον κόσμο. Τις ατέρμονες βόλτες στη νυχτερινή Ρώμη και τη βραδιά στο θέατρο.  Ένα τετράδιο με ένα πύργο του Άιφελ μπροστά και μέσα εμπειρία. Δεν θα ξεχάσω την αμήχανη βραδιά με τα βίντεο. Κουρασμένοι και οι δυο. Τις κινηματογραφικές ανησυχίες και τη μικρού μήκους ταινία που θύμιζε Αντονιόνι.  Θα θυμάμαι για πάντα το γλυκό χαμόγελο πριν τον ύπνο. Τα μάτια που έλαμπαν σε κάθε στιγμή. Που έχουν δει κάθε γωνιά της Λατινικής Αμερικής και που τώρα εξερευνούν τ...

Ναι ξέρω πως έχω ουσιαστικά παρατήσει και τον Ανήλικο και το αναγνωστικό πολυπληθές κοινό μου :Ρ Εδώ είμαι, μη μου ανησυχείτε, απλώς χρόνος για γράψιμο δεν υπάρχει ιδιαίτερος. Μέχρι και το diabazontas  δεν προλαβαίνω να ενημερώνω. Παρόλ' αυτά πάρτε μια δόση χιονιού από τη Ρώμη :) Πρόκειται για το γνωστό πάρκο πίσω από το σπίτι μου στο οποίο χθες κυκλοφορούσε κόσμος με χιονοπέδιλα :Ρ

DSCF2867 , a photo by Anilikos on Flickr. Επειδή διανύω μια περίοδο παρατεταμένου άγχους, έχω εξαφανιστεί από τα γραφόμενα εδώ. Θα περάσει κάποια στιγμή. Προς το παρόν δείτε τη σχεδόν τελική μορφή του πλέον 25λιτρου ενυδρείου μου με μερικά fishies μέσα. Σας φιλώ

Hμερομηνία :   17-01-11     Το θέμα της απαγόρευσης του καπνίσματος συζητήθηκε κατά τη διάρκεια συνάντησης που είχε ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου με τον υπουργό Υγείας Ανδρέα Λοβέρδο. Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, ο κ. Παπανδρέου ξεκαθάρισε ότι δεν υπάρχει κανένα θέμα αναθεώρησης του νόμου ή αναπροσαρμογής του. Κατά τις ίδιες πληροφορίες ο πρωθυπουργός δεν δέχθηκε καμία άλλη εκδοχή, πλην εκείνης της πλήρους εφαρμογής του νόμου που έχει ψηφιστεί από τη Βουλή, χωρίς καμία παρέκκλιση. Το ίδιο, αναφέρουν κυβερνητικές πηγές, συζητήθηκε και κατά τη διάρκεια της συνεργασίας που είχε ο κ. Παπανδρέου με τον υπουργό Δικαιοσύνης Χάρη Καστανίδη, καθώς ένα από τα σοβαρά θέματα που ανέκυψαν, είναι η εφαρμογή του «αντικαπνιστικού νόμου». www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ Afierwmeno eksairetika

<br /> <a href="http://polldaddy.com/poll/4369991/">Το 2011 σας μπήκε</a><span style="font-size:9px;"><a href="http://polldaddy.com/features-surveys/">online surveys</a></span><br />

Νέος Χρόνος Νέα δεκαετία Νέα αντιμετώπιση πραγμάτων Εύχομαι μια καλύτερη χρονιά σε όλους και κυρίως σ' αυτούς τους πιστούς, υπομονετικούς, πανέμορφους και πανέξυπνους αναγνώστες αυτού του blog. Όσα προβλήματα και να έχετε, εύχομαι Υγεία σωματική και πνευματική και αγάπη, τα βασικότερα για να συνεχίσετε. Δηλώνω ερωτευμένος. Και φέτος έχω θέσει ένα πρωτότυπο στόχο για τη νέα χρονιά. Καλή Χρονιά και πάλι.

16/03/2010 Originally uploaded by Anilikos Μια φορά κι ένα καιρό, ήταν ένας ανήλικος. Ανήλικος όμως ε, του τύπου δημοτικό. Όπως όλα τα παιδάκια λοιπόν, έτσι και ο ανήλικός μας, δοκίμαζε τα διάφορα αθλήματα για να δει ποιο θα μπορούσε να του κάτσει. Μα από δω μα από κει, εν τέλει κανένα δεν του έκατσε, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα. Πήγε μια μέρα στη Βουλγαρία και αγόρασε κάτι roller skates. Τα roller skates είναι εκείνα τα μποτάκια, με τις 4 ρόδες σε διάταξη ρόδας αυτοκινήτου στο κάθε πατίνι, ήτοι 2 μπροστά και 2 πίσω. Σταθερή κατασκευή και τρομερή ενασχόληση για κάθε παιδί. Πήγαινε λοιπόν στην πλατεία, και δώστου την έζωνε γύρω γύρω κάθε απόγευμα το καλοκαίρι. Και δώστου να επιταχύνει και δώστου να σταματάει με μισό τολουπ που θα έλεγε και ο Αλεξάκος. Σε πλατεία ε. Επίπεδη πλατεία λέμε τώρα. Πέρασαν χρόνια και ο ανήλικος έγινε Ανήλικος. Ήρθε μαι μέρα που 'χε την φαεινή ιδέα να δοκιμάσει να ξαναπατινάρει ο έρμος. Αυτή τη φορά όμως όχι με το γνωστό, παραδοσιακό σταθερό roller ska...

Σαν κάθε αξιοσέβαστος αιώνιος φοιτητής, έτσι κι εγώ βγάζω τα προς το χαρτζιλίκειν με διάφορους τρόπους. Μέχρι τώρα ήταν μεταφράσεις επιστημονικών άρθρων. Τις προάλλες όμως μου 'στειλε μήνυμα και γραφή μια φίλη ότι ένα παιδάκι δημοτικού χρειαζόταν μαθήματα μαθηματικών, γεωγραφίας και βιολογίας. Ιταλιστί όλα αυτά εννοείται. Τσίτα που λες εγώ αναγνώστη μου. Και τι θα πω, και πως θα τα λέω, και μην είμαι μπαμπούλας, και μη με καβαλήσει, και θα ανταπεξέλθω, κι αν δεν κάνω καλά τη δουλειά, κι αν δεν τα παίρνει έτσι όπως θα τα λέω; Διάβασμα, κακό, επανάληψη τη διαίρεση και φτου ξανά να μάθω πως την κάνουν εδώ, ορολογίες στα ιταλικά και όλα τα όμορφα. Εν τέλει πήγα χθες. Πρώτο μάθημα βιολογία. Αισθητήρια όργανα και 5 αισθήσεις. Στο δρόμο έβρεχε και σιγοψιθύριζα τη γνωστή παιδική επιτυχία "just a spoonfull of sugar makes the medicine go down" της Μαιρούλας. Το καμάρι μου τελικά, γλυκύτατο, συνεργάσιμο, με γραφή γραμμικής α' β' και γ' μαζί, δεν βγάζαμε αυτά που εί...

Καλοκαίρι. Ήρθε κι επίσημα με το θερινό ηλιοστάσιο μερικές μέρες πριν. Οι μέρες άρχισαν ήδη να μικραίνουν αλλά λόγω του φαινόμενου της θερμοκρασιακής μνήμης, το κλίμα ζεσταίνει μέρα με τη μέρα. Τα τσιμέντα αρχίζουν να καίνε. Οι ζέστη αρχίζει να γίνεται αφόρητη κι εμείς αρχίζουμε να λιώνουμε. Σήμερα είχε πολύ ζέστη. Σπάνιο φαινόμενο για τα Απέννινα. Δεν πήγα βιβλιοθήκη. Λίγο η ζέστη, λίγο η ανόρεχτη διάθεση να κουνηθώ, με άφησαν μέσα στο σπίτι, να κάνω φιλότιμες προσπάθειες να διαβάσω, αλλά τελικά να λύνομαι στο γέλιο με τα παιδιά στο Plurk. Απόψε έκλεισα εισιτήριο για Ελλάδα. Είναι γνωστό ότι μ'αρέσει να οδηγώ. Είπα λοιπόν να δοκιμάσω τον εαυτό μου και να μάθω πόσο πολύ μ'αρέσει να οδηγώ. Έτσι, το εισιτήριο που έκλεισα είναι με πλοίο με διαδρομή Bari-Ηγουμενίτσα. Θα πάω Ελλάδα με το αυτοκίνητο αυτή το φορά. Κάθησα, τα υπολόγισα και αποφάνθηκα πως τα έξοδα με την εκτόξευση των καλοκαιρινών τιμών με αεροπλάνο, είναι ακριβώς τα ίδια. Με ατού το να έχω τον Cipi μου στην Ελλάδα και...

Όχι νΥφάδες!!!! Χιόνισε, δε παντρεύτηκε κανείς!

Σήμερα είναι η τελευταία μέρα του 2007. Σήμερα πείτε στα πρόσωπα που παίξαν κάποιο ρόλο στη ζωή σας ό,τι τα αγαπάτε ό,τι σας έλειψαν ό,τι σας βοήθησαν ό,τι είναι σημαντικά για σας ό,τι δεν θέλατε να τα πληγώσετε και οτιδήποτε άλλο νοιώθετε ότι πρέπει να τους πείτε, για να φύγει αυτό το έτος, έχοντας τη συνείδησή σας πιο ήρεμη, βρισκόμενοι σε αρμονία με τον εαυτό σας.. Να σας βγει όσο πιο αναίμακτα γίνεται... Και να σας μπει όσο πιο ειρηνικά κι αγαπημένα μπορεί.. Από μένα, τον Ανήλικο, τον κανένα αλλά και τον κάποιον, Καλή χρονιά Χρόνια ΚΑΛΑ Χρόνια ήρεμα και αγαπημένα

Ο άνθρωπος που μου έμαθε τι εστί blog πριν από κάποια χρόνια, με μύησε και στον κόσμο του Facebook. Τι εστί Facebook; Ένα διαδικτυακό προφίλ, μινιμαλιστικό(αν το κρατήσεις έτσι) ή όχι, στο οποίο απ' ότι δείχνουν τα πράγματα μπορείς να εντοπίσεις από συμμαθητές δημοτικού και νηπιαγωγείου, μέχρι ανθρώπους με τους οποίους μοιράστηκες ένα καλοκαίρι στο Λονδίνο.. Η κάτωθι φωτογραφία είναι από τα dorms του Old Lynden στο South Woodford Halls. Πέρασα εκεί το καλοκαίρι του 1996. Ήσυχος νεανίας τότε, ο πατέρας με ρώτησε απλά και κοφτά, χωρίς καν να το περιμένω και να έχει περάσει απ' το μυαλό μου. "Θέλεις να πας Λονδίνο;". Η απάντησή μου ήταν επίσης κοφτή, χωρίς να την ξανασκεφτώ. "Θέλω". Ίσως το πιο όμορφο καλοκαίρι της ζωής μου, το οποίο και θα θυμάμαι πάντοτε με νοσταλγία... Τις βόλτες μέσα στα πάρκα του Λονδίνου, αλλά και στη διπλανή βιβλιοθήκη, τα μουσεία, την επίσκεψη στο πλανητάριο που δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ, την Οξφόρδη, το Windsor Castle και τόσα τόσα τόσ...

Μετά από κάποια πράγματι τόσο μοναδικά αρώματα, ώστε να μη ξαναβγούν στη κυκλοφορία - τα οποία επάνω μου έκαναν τρελή επιτυχία - εντόπισα αυτό το υπέροχο, φρουτώδες, αφροδισιακότατο κατά τη γνώμη μου, αμέσως μετά το Body του Gaultier, super cool συσκευασμένο σε κρυστάλλινο μπουκαλάκι περιτυλιγμένο σε μικρό και μοναδικό σάκο, ελιξίριο, όπως το αποκαλούν. Ήταν έρωτας κεραυνοβόλος :Ρ

Μια εκ των πολλών ημερών που το πρωί είχα την εντύπωση πως πέρασε απ' έξω μια βόλτα η εποχή των παγετώνων... Δε μπόρεσα να βγάλω φωτό από το ίδιο το αμάξι καθότι δεν έκλειναν τα δάχτυλά μου από το κρύο... Μια γεύση όμως από φωτό που βρήκα στο νετ... Και ξύυυυυυσε με το τρίγωνο πραγματάκι για να φύγει ο πάγος....

Μετά από κάτι αποτυχημένες προσπάθειες για πρόχειρη εγκατάσταση του γραμματοκιβωτίου με πρακτικές όπως, καρφιά, αυτοκόλλητη ταινία διπλής όψεως κλπ, είπα να κάνω τα πράγματα όπως πρέπει να γίνουν. Δανείστηκα λοιπόν από ένα φίλο το τρυπάνι του, πήγα και σήμερα πρωί πρωί να πάρω βίδες και ούπα και, υπό τις σταγόνες της βροχής που δυνάμωνε σιγά σιγά, τοποθέτησα το σύστημα με μεγάλη ευκολία και επιτυχία. Είναι να μην το έχεις ρε παιδί μου το μάστρο-. Πλέον, περνάω φωτιστικά, αλλάζω πρίζες, διορθώνω πισιά, μόνο με αυτοκίνητα, ασφάλειες και βαψίματα δεν έχω καταπιαστεί ακόμα. Έγινε και η σιμ του μικρούλη, μισή ώρα πριν ξαναπάω στο κατάστημα για να αρχίσω τον εξάψαλμο. Το απόγευμα μετά το διάβασμα, παρακολούθησα και μια διάλεξη πάνω στο Χάος και τη Πολυπλοκότητα, από ένα διάσημο(προσωπικά δεν τον ήξερα αλλά για να το λένε..) καθηγητή απ' τη Ρώμη. Giorgio Parisi , λέγεται και έχει πάρει διάφορες διακρίσεις, όπως το μετάλλιο Boltzmann και άλλα. Παρόλ' αυτά δεν ήταν όσο ενδιαφέρουσα ακού...

Όταν δίνεις συμβουλές, καλό είναι να τις έχεις εφαρμόσει πρώτος εσύ. Ένας φίλος, προβληματιζόταν για το πως θα διαβάσει. Δε μπορούσε να συγκεντρωθεί. Μια σελίδα τη μέρα μια κατάσταση. Τα ίδια τα καλά τα δικά μου δηλαδή, όπως και πολλών πολλών φοιτητών. Ε, είπα κι εγώ το σοφόν, να πάει στη βιβλιοθήκη για διάβασμα. Όταν βλέπεις γύρω τριγύρω να διαβάζουν όλοι, θέλοντας και μη, θα διαβάσεις κι εσύ. Άσε που έχει κάτι μποτοξάκια άλλο πράγμα προς τέρψιν και ξεκούραση του οφθαλμού. Μιας και λοιπόν αυτός δε πήγε, πήγα εγώ :Ρ. Φουλ διάβασμα, και είναι και τρίτομο το μάθημα... Να δω τι θα κάνω και μ' αυτό. Ανακάλυψα και κάτι νέα μποτοξάκια που δε κυκλοφορούσαν πέρσι εκεί γύρω, άλλο πράγμα σου λέω αγαπητό ημερολόγιο! Τηλέφωνο, ακόμα γιοκ... Πήρα ένα HSDPA μόντεμ και έχω ταχύτητα μέσω κινητής. Αλλά πάντα με όριο 9GB το μήνα. Κοινώς, κάτι σειρές, κάτι τραλαλά που κατέβαιναν, πλέον τα κατεβάζει ένας φίλος και μου τα δίνει, να 'ναι καλά ο άνθρωπος.. Δε θα ψοφολογήσει ο γείτονας; 10.000 ευρωΠΟΥ...

Κάποια στιγμή θα πιάσω το θέμα της Θρησκείας εδώ μέσα. Και ιδιαίτερα το πόσο σέβονται οι πολυθεϊστές, τους μονοθεϊστές. Πιο συγκεκριμένα , μπορεί στο όνομα του Χριστιανισμού να κάηκαν τα χίλια μύρια ιερά και να έγιναν τα εκατομμύρια κακά. Και στο όνομα της Γερμανίας ο Χίτλερ έκανε εγκλήματα, αλλά κατηγορούμε τον Χίτλερ, όχι τη Γερμανία σήμερα. Χαλαρώστε λίγο και ελάτε στη πραγματικότητα. Σέβομαι τη θρησκεία σας, σεβαστείτε τη δική μου. 21ος αιώνας; Χελλόου; Ούτε τα Ιερά σας βρίζω, ούτε τα σύμβολά σας, ούτε τους θεούς σας, ούτε εσάς τους ίδιους. Μην το κάνετε σ' εμένα. ΟΚ; Κατά τα άλλα, πυρετός, ξεκίνησα αντιβίωση, πονάω σε όλο μου το κορμί και δε συμμαζεύεται. Το τι κατάρα έχω ρίξει παράλληλα στον δίπλα δε περιγράφεται. Ο οποίος παρεμπιπτόντως, έρχεται στο σπίτι, μόνο τα μεσημέρια. Το βράδυ ποτέ. Τι σκατά κι αυτός σε διάσταση βρίσκεται; Πρέπει να είμαι πολύ γκαντέμης. Αλλά πάντα πιστεύω ότι όλα γίνονται για ένα σκοπό.