Αναρτήσεις

Εμφάνιση αναρτήσεων με την ετικέτα Λ' 'Ακουιλα

L'Aquila, 1 year later...

Ήμουν κι εγώ εκεί... Έτσι τα έζησα 1 , 2 .

Όταν άλλαξαν όλα part 2

Οι πρώτες σειρήνες ασθενοφόρων άρχισαν να ηχούν ανατριχιαστικά γρήγορα, σημάδι πως ο μηχανισμός πολιτικής προστασίας ήταν σε ετοιμότητα και ανέμενε κάτι τέτοιο. Ο Ανήλικος αφού συνήλθε λίγο από το πρώτο ταρακούνημα, πήγε τρέχοντας να βρει τις φίλες και γειτόνισσες του για να δει αν ήταν καλά. Οι καημένες, μόλις είχαν κοιμηθεί και ο εγκέλαδος τις βρήκε στο κρεβάτι. Ευτυχώς ήταν καλά. Είχαν βγει κι αυτές με τις πυτζάμες έξω, με ένα κινητό στο χέρι, ένα μπουφάν και με το βλέμμα αναστατωμένο και τρομαγμένο. Αφού σιγουρεύτηκε πως ήταν καλά, ο Ανήλικος τις άφησε και πήγε προς το σπίτι του για να δει, μόνο απ' έξω φυσικά, αν είχε ρωγμές. Έτσι όπως είχε τρέξει την ώρα του σεισμού, δεν είχε γυρίσει το βλέμμα ούτε στιγμή προς τα πίσω. Το σπίτι θα μπορούσε να είχε πέσει, να είχε γκρεμιστεί, αλλά η ανάγκη για επιβίωση ήταν πολύ μεγαλύτερη. Μια μικρή μονοκατοικία ήταν το σπίτι του. Χτισμένο κάποια στιγμή πριν τουλάχιστον εξήντα χρόνια, ανακαινισμένο όμως σχετικά πρόσφατα και θωρακισμένο...

Όταν άλλαξαν όλα

Ένα χέρι τον αγκάλιασε. Πέντε δάχτυλα έκρυψαν μέσα τους τα δικά του. Ο Ανήλικος μισάνοιξε τα μάτια του. Ήταν Κυριακή. Ο ήλιος έξω ντροπαλός, παιχνίδιζε ανάμεσα στα σύννεφα του Απρίλη. Είχαν κανονίσει να κάνουν μια εκδρομή σήμερα σε ένα κοντινό κάστρο. Όμως η ώρα ήταν ήδη περασμένη και το στομάχι διαμαρτυρόταν. Ο Ανήλικος είχε μια περίεργη αίσθηση στο κεφάλι του. Ένα σφίξιμο, όπως όταν βλέπεις κάποιον να χτυπάει το κεφάλι του. Δεν μπορούσε να το εξηγήσει. Αλλά ήταν θορυβημένος. Πολλές φορές στο παρελθόν είχε προαισθήματα τέτοιου είδους. Και όλες τις φορές έβγαιναν αληθινά. Επέλεξε όμως να μην ασχοληθεί περισσότερο για την ώρα. Ήταν νωρίς... Αφού φάγανε μαζί, γύρω στις 3 το απόγευμα, αποφάσισαν τελικά να κάνουν την εκδρομή, αν και πιο συντομευμένη από το προγραμματισμένο. Κάτι τους έσπρωχνε να δουν εκείνα τα μέρη. Τον πύργο. Μια λίμνη. Ένα κάστρο. Στο γυρισμό ο αέρας είχε μια περίεργη υφή. Μια ζέστη και μια περίεργη ησυχία απλωνόταν στην πόλη. Ίσως φυσιολογικό μιας και την Κυρ...

Tragodia....

1. Sas eyxaristw olous, pou endiaferthikate gia mena. Imoun apo tous psiliasmenous kai tromaktika tyxerous pou epezisan xwris mia gratzounia. Ta minimata sas, akoma adiabasta, itan apistefta kai sto yfos kai stin posostita tous. 2. Ta yparxonta mou periorizontai afti ti stigmi se ena panteloni, mia fanela, ena braki, 2 kaltses, 1 zeygari papoutsia mia mplouza ki ena mpoufan. Briskomai sto spiti tou filou mou sti rwmi kai an k aypnos gia panw apo 40 wres, me ypnotikes stagones, den mporesa na koimithw parapanw apo 2 wres. 3, Akoma den kserw, den thelw na mathw, kai den mporw na antikrisw tin katastasi sti L'Aquila. Eyxaristw to Theo, pou me fwtise kai me eswse, me ton opoiondipote tropo mporouse na me swsei. Ton eyxaristw gia ta proaisthimata mou pou tosa xronia sas dihgoumai kai pou telika mou eswsan ti zwi. To spiti mou fainetai akoma stathero alla emena den me endiaferei tpt sxetiko. 4. Proseyxitheite gia tous anthrwpous pou efigan, gia tous anthrwpous pou agnoountai, gia tous...