Ανήλικος

Στο λιβάδι φυτρώνει ένα περίεργο χόρτο. Η πρωινή δροσιά από τα φύλλα του, δημιουργεί νήματα νερού και ο ποταμός της έμπνευσης ξεκινάει... Ένας κινηματογραφιστής. Ένας χορευτής. Ένα ζωηρό χαμόγελο γεμάτο λουλούδια και φύση. Δεν θα ξεχάσω τον πρωινό καφέ κάτω από ένα συννεφιασμένο ουρανό.  Τη βόλτα κάτω από τις αψίδες του υδραγωγείου και τα πρώτα χαμόγελα. Την πασχαλίτσα που δεν ήξερε κανείς μας να εξηγήσει στον άλλον. Ούτε το βράδυ μπροστά από μια πίτσα και με φωνές τριγύρω μας να παρατηρούμε τον κόσμο. Τις ατέρμονες βόλτες στη νυχτερινή Ρώμη και τη βραδιά στο θέατρο.  Ένα τετράδιο με ένα πύργο του Άιφελ μπροστά και μέσα εμπειρία. Δεν θα ξεχάσω την αμήχανη βραδιά με τα βίντεο. Κουρασμένοι και οι δυο. Τις κινηματογραφικές ανησυχίες και τη μικρού μήκους ταινία που θύμιζε Αντονιόνι.  Θα θυμάμαι για πάντα το γλυκό χαμόγελο πριν τον ύπνο. Τα μάτια που έλαμπαν σε κάθε στιγμή. Που έχουν δει κάθε γωνιά της Λατινικής Αμερικής και που τώρα εξερευνούν τ...

MAXXI Skeleton Originally uploaded by Anilikos Η φωτό είναι τραβηγμένη στον προαύλιο χώρο του MAXXI, μουσείου τέχνης του 21ου αιώνα . Κοινώς μουσείο μοντέρνας τέχνης. Άνοιξε πριν λίγο καιρό στη Ρώμη και είναι το πρώτο μουσείο μοντέρνας τέχνης στην πόλη. Εν καιρώ θα το επισκεφθώ και εσωτερικώς οπότε και θα γράψω σχετικά.

Είναι η πρώτη φορά που δοκιμάζω να βάλω Ubuntu και το λειτουργικό παίζει τόσο απίστευτα στον υπολογιστή μου. Τις προηγούμενες φορές, όλο και κάτι θα άλλαζα, όλο και κάτι θα πείραζα, ένα δίσκο να κάνω mount, λίγο να βάλω Ελληνικό πληκτρολόγιο, λίγο το wireless, λίγο το ένα λίγο το άλλο. Αλλά αυτή η έκδοση πραγματικά είναι ό,τι το καλύτερο για τον υπολογιστή, τόσο, που έχω αποφασίσει στο επόμενο φορμάτ του δίσκου, το οποίο δεν αργεί πολύ, να βάλω κύριο λειτουργικό πλέον Ubuntu και να έχω XP για να συνδέω το κινητό μου, που ουσιαστικά, μόνο γι'αυτό μου χρειάζεται. Δυστυχώς το pc μου δεν έχει 3d acceleration στη κάρτα γραφικών κι έτσι δεν βλέπω τα σπεσιάλ εφέ που έχουν άνωθι με διάφορα wiggly παραθυράκια αλλά και τρισδιάστατη αλλαγή desktop. Δεν αλλάζει όμως και πολλά από την απόλαυση να λειτουργούν όλα στην εντέλεια. Το Desktop μου, το βλέπετε κάτω, απλό, καθαρό, όμορφο και δεν του λείπει απολύτως τίποτα. Μέχρι και Ιταλική τηλεόραση βλέπω μέσω νετ, με το Ubuntuwin  και έτσι λύ...

St. Paul's Cathedral and Millenium Bridge from the Southbank of Thames

Getting packed :P

Η Αίτνα κάπνιζε κι εγώ πατούσα στην Σικελία για πρώτη φορά στη ζωή μου. Ένα ταξίδι το οποίο περιελάμβανε πολλαπλά όνειρα ζωής. Ένα ταξίδι ανεπανάληπτο. Ένα ταξίδι που θα θυμάμαι για πάντα, ό,τι κι αν συμβεί. Στο αεροδρόμιο ήρθε να μας παραλάβει ο Καρμέλο. Με τον Καρμέλο "γνωριζόμαστε" εδώ και 10 χρόνια, χωρίς ουσιαστικά να έχουμε βρεθεί ποτέ από κοντά. Ήταν ο πρώτος Ιταλόφωνος (και έχει σημασία ο όρος) με τον οποίο μίλησα όταν άρχισα να μαθαίνω Ιταλικά για να έρθω στας Ιταλίας κι εγώ αποτέλεσα το Ελληνόφωνο μέρος της γνωριμίας ώστε να τεστάρει τις ικανότητές του στα Ελληνικά. Αφού αφήσαμε τα πράγματά μας στο σπίτι του, φύγαμε απ' ευθείας για το Ηφαίστειο. Η διαδρομή στην αρχή δεν προμήνυε αυτό που θα αντικρίζαμε. Οι δρόμοι της Catania χαοτικοί, πολύβουοι, αγχωτικοί για μια πόλη 300.000 κατοίκων και τίγκα στην κόρνα. Βγαίνοντας από την πόλη το καταπράσινο τοπίο στους πρόποδες της Αίτνας άρχισε να δίνει σιγά σιγά τη θέση του σε κατάμαυρα μαγματικά πετρώματα, υπολείμματα πρό...

Η αγάπη είναι σαν την πεταλούδα. Αν την πλησιάσεις, ξεφεύγει Μια ιδέα. Είναι στιγμές που έρχεται μόνη της Απρόσκλητη Πράσινο ολόγυρα, ελπίδα. Η αγάπη είναι σαν την πεταλούδα Την νιώθεις το πρόσωπο να σου χαϊδεύει με τις φτερούγες Οι κεραίες της, γνέφουν ψιθυριστά νεύματα ερωτικά Σαν ψεύτικα Κι εσύ γελάς. Η αγάπη είναι σαν την πεταλούδα Σαν πας να την αγγίξεις, τρομάζει Τα πλουμιστά φτερά της, κρυσταλλικά φτιαγμένα εύθραυστα, στεγνώνουν στου ήλιου τις αχτίδες Ο χρόνος λίγος. Η αγάπη είναι σαν την πεταλούδα Κάθε προσπάθεια να την φυλακίσεις άκαρπη. Αφεντικά δε γνώρισε ποτέ Δεν υπακούει σε εντολές κι επιθυμίες Ο κύκλος της ζωής μικρός Εφήμερα είναι κοντά σου. Η αγάπη είναι σαν την πεταλούδα Φτιαγμένη να πλανάται πάνω από αχανή λιβάδια Βασίλισσα του κόσμου όλου Χτυπώντας τα φτερά της λένε σπέρνει θύελλες και καταιγίδες. Η αγάπη είναι σαν την πεταλούδα Αν την αιχμαλωτίσεις πεθαίνει.

Under the Lamp Under the mighty Angel Benedicamus Domino

Sapienza See?

Περίπου 30 χιλιόμετρα ανατολικά από τη Ρώμη, βρίσκεται το Τίβολι . Χτισμένο στους καταρράκτες του ποταμού Ανιένε, ο οποίος στην πορεία του βρίσκει κι ενώνεται με τον Τίβερη, κατοικείται ήδη από τους Ρωμαϊκούς χρόνους (338 π.Χ.). Η θέα του κάμπου της Ρώμης, είναι μαγευτική, ήδη από την πρώτη πλατεία που συναντάτε μπαίνοντας στην πόλη. Όσοι έχετε πάει στην Βεροια, θα θυμάστε την πλατεία της Ελιάς, με τον κάμπο κάτω. Στο Τίβολι έφτασα, για την Villa d'Este . Πρόκειται για ένα μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της Unesco, με μια εντυπωσιακή ποσότητα σιντριβανιών, νυμφών, βρυσών, τεχνητών σπηλαίων, που αποτέλεσαν παράδειγμα και έμπνευση για τους μπαρόκ κήπους της υπόλοιπης Ευρώπης κατά την Αναγέννηση. Η είσοδος στην βίλα είναι στο πιο ψηλό μέρος του κτίσματος, επάνω στο λόφο, με τη βίλα και τους κήπους της να εκτείνονται στην πλαγιά από κάτω. Ήδη μπαίνοντας στην εσωτερική αυλή της βίλας μας καλωσορίζει το πρώτο συντριβάνι, προοίμιο μιας ατελείωτης σειράς υδάτων που ανεβοκατεβα...

Μπορεί αυτή την εβδομάδα η θερμοκρασία να έπεσε πάρα πολύ, με πραγματική θερμοκρασία -12 αλλά η αντιληπτή θερμοκρασία ήταν γύρω στο -19, λόγω τρελού αέρα και χιονιού, αλλά τουλάχιστον ζεσταθήκαμε αλλιώς ;) Με μια βόλτα στο κέντρο της πόλης, είδαμε αυτό το σκηνικό, με τα συντριβάνια παγωμένα και τον πάγο 3-4 δάχτυλα χοντρό. Η δοκιμή με το πόδι έδειξε ότι ο πάγος κρατούσε αρκετά καλά, αλλά σίγουρα δεν ήταν ιδανικός για πατινάζ! Γι αυτό λοιπόν και είπαμε να κλειστούμε σπιτάκι μας και να μαγειρέψουμε το κάτωθι αυτοκρατορικό έδεσμα, επονομαζόμενο και μουσακάς. Ο μουσακάς έγινε σύμφωνα με μια συνταγή που βρήκα στο νετ, αλλά χωρίς να τηγανιστούν οι πατάτες και οι μελιτζάνες. Αντί για τηγάνισμα, τις άλειψα με λίγο λαδάκι, και τις έβαλα στο φούρνο για ένα τέταρτο με εικοσάλεπτο να μαραθούν. Υποτίθεται πως έτσι γίνεται πιο ελαφρύς. Ναι.. Κι εγώ απόψε θα πάρω το Όσκαρ(για να μην ξεχνιόμαστε ότι σήμερα τα ξημερώματα είναι η τελετή των Όσκαρ). Ήρθε και έκατσε ωραιότατα στο στομαχάκι και δεν...

Οι εικόνες είναι από τη Villa Borghese στη Ρώμη. Μια όμορφη και ζεστή ημέρα, Φθινοπώρου. Όταν η φύση χάνεται. Παρέρχεται. Φθίνει. Ακολουθώντας τη μοιραία ανάγκη για θάνατο και αναγέννηση. Μια αναγέννηση που όλοι προσμένουμε...

Ένα δειγματάκι από πάνω και πάμε :Ρ Βόλος 08-08-08 16:40 Το ταξίδι συμπαθές και η κίνηση αν και Παρασκευή ελάχιστη. Πολύ περίεργο για εθνική οδό, αλλά κατανοητό μιας και πολύς κόσμος βρίσκεται ήδη σε διακοπές. Παρατήρηση: Στη Θράκη τα πουλιά κουτσουλάνε αφειδώς. Μέχρι να περάσω τη Ξάνθη το παρμπρίζ είχε γίνει πιτσιλέ. Παραπέρα κουτσουλιά ούτε για δείγμα αδερφέ μου! Το πλοίο τίγκα από κόσμο. Και...Παναγιά μου Βαγγελίστρα, ένα 35-40% Ιταλοί! Κέρκυρα να πηγαίναμε λιγότερους θα είχε! Η Ελλάδα είναι λεβεντογέννα τελικά. Τα δείγματα πάνω στο πλοίο καταδεικνύουν ότι υπάρχουν πολλοί και ωραίοι που κατευθύνονται στις Σποράδες γενικά. Το συγκλονιστικό; Όλοι μα ΌΛΟΙ οι ωραίοι είναι Έλληνες! Σκιάθος - Jimmy's Studios 20:50 Αναπνέω Σκιαθίτικο αέρα. Πόσο μου είχε λείψει αυτή η μυρωδιά! Στο καράβι είχα το πρώτο αναπάντεχο. Η γνωστή ρήση "τα καλύτερα έρχονται από 'κει που δεν τον περιμένεις", επιβεβαιώθηκε για άλλη μια ...

Πολλοί απ' τους αναγνώστες, αλλά κι από αυτούς που με γνωρίζουν προσωπικά, θα ξέρουν ότι είμαι μεν πάρτι άνιμαλ, δεν είμαι όμως και το τρελό gay-πάρτι άνιμαλ. Με άλλα λόγια, δεν τρέχω από γκέι μπαρ σε γκέι μπαρ και δη να χαριεντίζομαι με τον κάθε τυχόντα παραδιπλανό μου. Ίου ίου ίουυυυ! Χθες βράδυ λοιπόν είπα να κάνω την υπέρβαση για άλλη μια φορά και να βγω βράδυ στη Ρώμη, για πρώτη φορά στα πεντακόσια χρόνια που είμαι στην Ιταλία. Το γεγονός δε ότι απ' τη παρέα στο αυτοκίνητο ήξερα(σε μορφή Φίλου) μόνο τον έναν, ενώ τους άλλους δύο δεν τους είχα ξαναματαδεί, κάνει αυτόματα την προετοιμασία μέχρι να σπάσει ο πάγος της εξόδου, αγχωτική φουλ για μένα. Βέβαια εντάξει, τα παιδιά(τρομάρα τους) συμπεριφέρθηκαν μια χαρά τελικά και δεν μας άφησαν σύξυλους μέσα στους πέντε δρόμους της Ρώμης. Τα λεφτά στο μέσα τσεπάκι της βερμούδας, ο προγραμματισμός για το πως θα γυρίσω σπίτι αν μείνω μόνος εκεί κλπ, τελικά δεν τέθηκαν σε εφαρμογή. Πάμε λοιπόν στο κυρίως πιάτο. Η πρώτη στάση ήταν ακριβ...