Ανήλικος

Περίπου 30 χιλιόμετρα ανατολικά από τη Ρώμη, βρίσκεται το Τίβολι . Χτισμένο στους καταρράκτες του ποταμού Ανιένε, ο οποίος στην πορεία του βρίσκει κι ενώνεται με τον Τίβερη, κατοικείται ήδη από τους Ρωμαϊκούς χρόνους (338 π.Χ.). Η θέα του κάμπου της Ρώμης, είναι μαγευτική, ήδη από την πρώτη πλατεία που συναντάτε μπαίνοντας στην πόλη. Όσοι έχετε πάει στην Βεροια, θα θυμάστε την πλατεία της Ελιάς, με τον κάμπο κάτω. Στο Τίβολι έφτασα, για την Villa d'Este . Πρόκειται για ένα μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της Unesco, με μια εντυπωσιακή ποσότητα σιντριβανιών, νυμφών, βρυσών, τεχνητών σπηλαίων, που αποτέλεσαν παράδειγμα και έμπνευση για τους μπαρόκ κήπους της υπόλοιπης Ευρώπης κατά την Αναγέννηση. Η είσοδος στην βίλα είναι στο πιο ψηλό μέρος του κτίσματος, επάνω στο λόφο, με τη βίλα και τους κήπους της να εκτείνονται στην πλαγιά από κάτω. Ήδη μπαίνοντας στην εσωτερική αυλή της βίλας μας καλωσορίζει το πρώτο συντριβάνι, προοίμιο μιας ατελείωτης σειράς υδάτων που ανεβοκατεβα...

-turtle and dog- Originally uploaded by AirSonka Το μήνυμα έλεγε: Πριν ένα μήνα, τέτοια ώρα, ξεκινούσα για μια βραδιά που άλλαξε τον τρόπο που χτυπάει η καρδιά μου και έβαλε ένα χαμόγελο στο πρόσωπό μου, όταν σε σκέφτομαι, σε βλέπω, και σ'έχω δίπλα μου. Και γι' αυτά η αιτία είσαι μόνο εσύ. Ελπίζω αυτός ο μήνας να ήταν η αρχή μιας σειράς από πολλούς μήνες που θα μοιραστούμε μαζί. Σε φιλώ γλυκά. Και η απάντηση: Ένα μήνα πριν, αυτή την ώρα, αναρωτιόμουν "να πάω ή να μην πάω". Κι αν καταλήξουμε στο κλαμπ; Ευτυχώς όμως παρόλες τις αμφιβολίες, έκανα την σωστή επιλογή. Φιλιά κουταβάκι μου. Περιττό να δηλώσω ότι χρειαζόμαστε έξτρα σφουγγαρίστρες να με μαζεύετε απ' τα πατώματα.

Σαν τη μέλισσα που φλερτάρει με το τριαντάφυλλο. Έτσι ένοιωθα. Εγώ το τριαντάφυλλο κι εσύ η μέλισσα. Εκεί, σ'εκείνο το πάρκο. Ανάμεσα στον κόσμο. Στη δική μας μοναξιά. Στον δικό μας κόσμο. Κι ο ήλιος έφευγε.. Η πλάτη μου στο δέντρο κι εσύ, κατακτητής μπροστά μου. Όλο μου το οπτικό πεδίο, εσύ. Ένοιωθα σκληρό το φλοιό του δέντρου πίσω, απ' τη δύναμη των χειλιών σου. Είπες.. [...] Δεν ήξερες τι έλεγες. Ο ήλιος έφευγε.. Κι εσύ, ήθελες να προλάβεις να με φωτογραφίσεις.. Κι εγώ, κοίταζα τον ήλιο. Και αφενόμουν.. Γελούσες. Ερωτευόμουν. Ανάμεσα στο πλήθος, είδα το πιο όμορφο ηλιοβασίλεμα του κόσμου, στον καθρέφτη των ματιών σου. Τα μάτια σου σπίθες. Χωρίς να αποτελώ αιτία. Περπατούσαμε. Το χέρι σου, άγγιζε κρυφά το δικό μου. Κρυφά. Περήφανα. Δυο σκίουροι που ερωτοτροπούν Στιγμές πρώτες. Στιγμές ανεξίτηλες. Μου δώρισες πολλές στιγμές. Μου αγόρασες κάτι να σε θυμάμαι. Τα φιλιά σου, η αγγαλιά σου, λιμάνι και απάγκιο. Απάγκιο ψεύτικο. Μπάζα που θα έπερνε μαζί της η θάλασσα με τη πρώτη τρικ...

Μια εκ των πολλών ημερών που το πρωί είχα την εντύπωση πως πέρασε απ' έξω μια βόλτα η εποχή των παγετώνων... Δε μπόρεσα να βγάλω φωτό από το ίδιο το αμάξι καθότι δεν έκλειναν τα δάχτυλά μου από το κρύο... Μια γεύση όμως από φωτό που βρήκα στο νετ... Και ξύυυυυυσε με το τρίγωνο πραγματάκι για να φύγει ο πάγος....

Χθες βράδυ λοιπόν, μετά τη Σαββατιάτικη έξοδο, το κοντέρ, χτύπησε τα 70.000 χιλιόμετρα. Ford Fiesta του 2002 το αμαξάκι μου. Μεταχειρισμένο το πήρα φέτος τον Μάιο και ευτυχώς, μέχρι στιγμής, δε μου έχει βγάλει το παραμικρό πρόβλημα. Αλλά η βενζίνη ρε παιδιά.... έχει κολλήσει 2 φτερά ΝΑ και πετάει στα ύψη πλέον! Εδώ στην Ιταλία 1.34 €/lt τη πληρώνεις, στο χαλαρό κιόλας... Λίγο έλεος! Αυτές τις μέρες, παρήγγειλα ένα καλώδιο USB για το LG U310 μου. Για πολύ "dark" χρήση :Ρ Επίκειται φλασάρισμα :D Με τον μικρούλη τα πάμε μια χαρά. Του αγόρασα και μια sim για να μιλάμε με μια προσφορά της "3" εδώ, μια χαρούλα. Βέβαια μου έκανε μια ματσακωνιά η πωλήτρια στο μαγαζί, αλλά αν δε διορθωθεί, δευτέρα πρωί, παίρνω γιαταγάνι και φουστανέλα και κάηκε! Η τηλεφωνία γενικότερα από το Σεπτέμβρη ρε παιδί μου, δε με θέλει! Ένα μυστήριο πράγμα δηλαδή! Ωραίο το Σαββατοκύριακο.. Λίγη ξεκούραση.. Α και κάτι άλλο. Μιας και όλη αυτή τη περίοδο πήγαινα ολημερίς βιβλιοθήκη, έτρωγα στη λέσχη. Ε ...

Ωραία η Ρώμη. Ακόμη και με 40 βαθμούς.. Δε μπορώ να πω, έ λ ι ω σ α. Ήπια ίσα με 4 λίτρα νερό, και γύρισα 1 κιλό ελαφρύτερος απ' το περπάτημα και τη ζέστη. Σε ένα σημείο, εκεί που περπατούσα στα στενά (με έναν γουτσουγουτσίνο) ένοιωθα ότι δε μπορώ να πάρω ανάσα μια κατάσταση. Αν θέλει κάποιος να περπατήσει το κέντρο της Ρώμης, πρέπει να ξέρει ένα σημαντικότατο μυστικό ώστε να αντέξει τα χιλιόμετρα. Η Ρώμη, δεν έχει άσφαλτο στα δρομάκια του κέντρου (μήτε πεζοδρόμια εννοείται) αλλά το πλακόστρωτο τύπου Καβάλας(για τους γνώστες). Κοινώς, αν κάποιος κάνει το λάθος να φορέσει ίσιο παπούτσι, με σόλα χωρίς ελαστικότητα, με το συμπάθιο κιόλας αλλά τη μάμησε.. Αν όμως έχει πληροφορηθεί απ' τον Ανήλικο, μπορεί να περπατάει με τις ώωωωρες, και να πίνει άφθονο νερό από τις βρυσούλες που υπάρχουν σε κάθε στενό στη Ρώμη. Το νερό της Ρώμης, είναι από τα καλύτερα της Ιταλίας. Και με τους 40 βαθμούς, το δροσερότατο νεράκι, είναι βάλσαμο, πιστέψτε με. Κάτι άλλο που μου έκανε τρομερή εντύπωση. Πέ...

Ξύπνησα σαν άνθρωπος - ώσπερ βόδι μάλλον - και εκεί που σκεφτόμουν τα ματσαμουτσατσούνια του πρωινού της Τετάρτης, μου πέρασε απ' το μυαλό πως να αποκαλώ χαριτωμένα τον μίστερ που γνώρισα εδώ και μιάμιση εβδομάδα. Δεν θα παρεισφρήσω σε λεπτομέρειες, καθώς πέντε πράγματα κατάφερα να τα καταλάβω από τη προηγούμενη φορά που ξεκίνησα κάτι νέο και χτύπησα το κεφάλι μου στον τοίχο. Θα πω μόνο ότι χαίρομαι πολύ που άρχισα να γνωρίζω αυτόν το άνθρωπο. Και αφού λοιπόν μου πέρασε απ' το μυαλό η χαριτωμενιά (ήταν το υποκοριστικό που χρησιμοποιούσε η Φρίντα Κάλο για να φωνάζει τον δικό της, panzon), εν δευτερολέπτω, φτάνω στο πισι, ανοίγω τα blogs και πέφτω τσουπ εδώ . Καλέ! Φτάνει με τις συμπτώσεις πλέον! Νισάφι! (Να σημειώσω ότι με τον πανθόν μου, έχουν συμβεί 2-3 ανατριχιαστικές συμπτώσεις, ξέρεις, αυτό το "σαλαλάλα τι να σημαίνει αυτό, το άλλο το παράλλο". Αλλά ποιος τα βράζει αυτά. Ασε για να δούμε τι θα δούμε πάλι.) Σημαντική λεπτομέρεια: Δε σου πα, είναι Έλλην.

...να βλέπεις όνειρα και να βγαίνουν... Επί μονίμου βάσεως οδηγεί είτε στην κατάθλιψη, είτε στην ψύχωση. Κάπου καλά πάντως, αποκλείεται..