Ανήλικος

αλλά πώς; να βρίσω; να ουρλιάξω; να τους γράψω στ' αρχίδια μου; αυτοί φταίνε για όλα και αυτοί με απομάκρυναν. Αυτό το ξέρω και θα το θυμάμαι. Τουλάχιστον εγώ.

Παρακαλώ πολύ όλους αυτούς τους Ελληνάκιδες, έξυπνους, παρτάκιδες, ωχαδερφούς, να μην τολμήσουν μπροστά μου να πουν ποτέ ξανά, ότι οι πολιτικοί δεν τιμωρούνται, οι πολιτικοί πρέπει να διώκονται, ότι μόνοι φάγαν τα λεφτά και οποιαδήποτε άλλη αηδία άκουσα και διάβασα όλο αυτό το διάστημα. Δεν νοείται ΚΡΑΤΟΣ, δεν νοείται ΧΩΡΑ, δεν νοείται κοινωνική ΣΥΝΑΦΕΙΑ, όταν κανείς, δεν σέβεται. ΤΕΛΟΣ. Υπάρχει νόμος φίλε. ΔΕΝ ΚΑΠΝΙΖΟΥΜΕ. Τι πάει να πει το βράδυ καπνίζουν στο κατάστημα. Στα καταστήματα; Είμαστε καθόλου σοβαροί; Στην πλειονότητα, γιατί ακόμα δεν πήγα σε όλα, τα καταστήματα ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ, φίλε αναγνώστη, γίνεται ντουμάνι. Όχι φίλε καταστηματαρχίδι. Αν δεν θέλεις τα λεφτά ΜΟΥ, του ΜΗ καπνιστή, γιατί θα έπαιρνα κι άλλη μπύρα, και άλλη ακόμα, αν μπορούσα να ανασάνω, πάρε τα λεφτά του καπνισΤυραννου. Εμένα δεν θα με ξαναδείς. Στην Ελλάδα είστε(και με το δεύτερο πληθυντικό αναφέρομαι σε όλους όσους συμμερίζονται τέτοιες λογικές), ΥΠΑΝΘΡΩΠΟΙ και άνομοι. ΆΝΟΜΟΙ. Δεν υπάρχει σεβασμός ...

Το παρόν post εμπεριέχει υβριστικό λεξιλόγιο καθότι αγανάκτησα με τον κάθε κατακαημένο. Απορώ. Απορώ πραγματικά με το βλέμμα της αγελάδας που βλέπει λεωφορείο καρνάβαλο του 50' να περνάει εν έτει 2010. Γιατί τουλάχιστον τόσο περίεργο, βγάζοντας έξω το πόσο παράνομο, είναι να σηκώνεται του καθενός το πουλάκι και να κλείνει τους δρόμους για να "διαμαρτυρηθεί". Ας πάρουμε όμως τα πράγματα λίγο με τη σειρά. Ρε ΜΑΛΑΚΑ Έλληνα... Ναι ναι εσένα λέω που κατέβαινες στις πορείες, φώναζες, διαμαρτυρόσουν για το πόσο άδικο ήταν το νέο ασφαλιστικό, ο νέος νόμος για τα ακίνητα, το νέο συνταξιοδοτικό, το νέο νομοσχέδιο για την παιδεία, το νέο νομοσχέδιο για τα εργασιακά, το νέο νομοσχέδιο για το κάθε τι που έπρεπε να αλλάξει χρόνια πριν, ώστε να μη βρεθείς εδώ που βρέθηκες σήμερα. Ναι, εξυπνάκια συνδικαλιστή που έτρωγες παρέα με τους υπουργούς(για να αποτινάξουμε και τον κρετινισμό του μύθου "δεν τα φάγαμε μαζί, γιατί να τα πληρώσουμε μαζί") την ώρα που ήσουν βολεμένος και δ...

Κάτι μέρες πριν την Πρωτοχρονιά, βγήκα κι εγώ στην Ελλάδα για να ζήσω την απόλαυση του 4€ καφέ χωρίς κουλουράκι με δώρο Χριστουγέννων.  Θα παραβλέψω τις διάφορες Ελληνικές εφευρέσεις των δώρων στα προϊόντα, εν μέσω κρίσης, απώλειας κάθε εγκυρότητας και σταθερότητας σαν κράτος, μέτρων για την οικονομία και απεργιών για τα μέτρα(αυτό ειδικά, θα σκίσω τα μπλουζάκια μου...) και θα συνεχίσω στο θέμα. Μπαίνουμε, φάτσα φόρα πινακιδάρα ΝΑ "ο χώρος είναι μη καπνιστών, απαγορεύεται το κάπνισμα". Καθόμαστε κι εμείς βιτρίνα καναπεδάκι όμορφα και ωραία και παραγγείλαμε τον άνωθι καφέ με ρινίσματα χρυσού.  Είναι δίπλα τώρα η γκομενίτσα με το μαλλί κουπ-μπουζουκιών-κράνος-Περικλή, εν ώρα 12.30 το μεσημέρι και πάφα πούφα να το ρουφάει και να το φυσάει μαγκιόρικα με κλίση 75 μοίρες δεξιόθεν και προσανατολιζόμενο σ' εμάς.  Στη παρέα, ως συνήθως ο επαναστάτης είμαι εγώ και μια άλλη φίλη. Όταν δε βρισκόμαστε μαζί, σαν μια κοσμική συγκυρία ένα πράμα, μπορούμε να ηλεκτρίσουμε πολύ τα πνεύμα...

Μode: Τσατίλα Διάθεση: γ@μημένη Κάποια στιγμή έπρεπε να κάνω αυτό το post και νομίζω πως αφορμή στάθηκε κάποια συζήτηση στο plurk. Δεν έχω ουδεμία διάθεση να δικαιολογήσω το τι γράφω, το πως το γράφω, το γιατί το γράφω και όλα τα συναφή. Δεν υποχρέωσα κανέναν να με διαβάσει. Δεν το ζήτησα καν. Όποιος αρέσκεται μένει, όποιος δεν αρέσκεται φεύγει. Το να γράφω εδώ κάποια πράγματα ώστε να ξεθυμαίνω, εδώ, αλλού, γενικά όπου μου καπνίσει, το κάνω ακριβώς για να ξεθυμάνω. Δεν περιμένω ούτε χάιδεμα στο κεφαλάκι, ούτε το αιτούμαι αφήνοντας ανοιχτά τα σχόλια. Ο καθείς έχει τις αντοχές του. Άλλος αντέχει να του πιπιλάνε κάθε μέρα το μυαλό με μαλακίες(βλπ. ορισμένα παντρεμένα ζευγάρια), να του τα πρίζουν κάθε μέρα στη δουλειά(βλπ. ανικανοποίητους εργαζόμενους), να αργούν να του παραδώσουν εμπορεύματα(βλπ. όποιον θες) και δε συμμαζεύεται. Άλλοι δεν τα αντέχουν. Ή δεν αντέχουν άλλα.. Συνηθίζω να λέω ότι ό,τι γίνεται με λεφτά, κάποια στιγμή θα γίνει. Ό,τι δε γίνεται με λεφτά είναι που φέρνει συνήθω...

Για την Ιστορία, την οποία θα διαβάσετε στα βαθιά γεράματα στα απομνημονεύματά μου, το συστημένο ήταν Προειδοποίηση από δικηγόρο, ότι αν ξαναφωνάξουμε την Telecom θα κινηθεί δικαστικά. Εκτός του γεγονότος ότι, θα έπρεπε να το βάλει στον απ' αυτό του, το λήγω εδώ για να βρω την ψυχική μου ηρεμία. Δε γουστάρω να χτυπιέμαι, γιατί είμαι χαρακτήρας που χτυπιέμαι πλέον, σ'όποιον αρέσω παρεμπιπτόντως, θα αλλάξω σπίτι το συντομότερο δυνατόν και ΤΕΛΟΣ. Ούτε το αγόρασα το σπίτι, ούτε τον παντρεύτηκα τον διπλανό, ούτε και κανέναν άλλον. Γαμώ την ξενιτιά μου μέσα γαμώ.

Αφού ρώτησα γνωστούς και φίλους, τελικά μάλλον πρόκειται για γραπτή προειδοποίηση. Και καλά να μην ξαναφωνάξουμε την Τέλεκομ... Απλώς επειδή ο γείτονας έχει γυναίκα δικηγόρο, νομίζει ότι γαμά και δέρνει.. Ας ήμουν στη χώρα μου και θα έβλεπε αν έχει το δικαίωμα να μου στερεί το τηλέφωνο το βλήτο.. Τέλος πάντων, αύριο θα πάρουμε το συστημένο και ελπίζω να λήξει το θέμα εκεί.. Έχω στείλει ήδη φαξ ακύρωσης στην Τέλεκομ.. Λίγη ηρεμία μόνο..

Θα γκρινιάξω εδώ, να μη μ'ακούει κανείς. Όποιος δε θέλει, δε διαβάζει κιόλας. Αλλά κάπου πρέπει να τα πω, μιας και είμαι εντελώς μόνος... Τηλέφωνο, ΔΕΝ θα μπει. Θα αλλάξω σπίτι. Ελπίζω μέχρι το καλοκαίρι.. Το πώς θα περάσω όλο αυτό το διάστημα, μόνο η καρδιά μου το ξέρει. Απομονωμένος από τον κόσμο, χωρίς να μπορώ να επικοινωνήσω με φίλους από την Ελλάδα, ξαναζώ στιγμές των πρώτων χρόνων εδώ στην Ιταλία. Νοιώθω απελπιστικά και οικτρά χάλια σήμερα. Ο συγκάτοικός μου, πλακώθηκε με τον γείτονα. Προσπάθησα να είμαι εγώ, ο ψύχραιμος της υπόθεσης. Μας έβρισαν, μας μείωσαν γιατί "είμαστε Έλληνες", ένοιωσα τρελό ρατσισμό σήμερα παρά στα προηγούμενα 7 χρόνια εδώ.. Με αποτελείωσε σήμερα το σκηνικό. Δε κλαίω συχνά. Έχω κλάψει για έρωτες, για προβλήματα που με έφεραν στο μεταίχμιο φθοράς και αφθαρσίας. Σήμερα έκλαψα και πάλι. Από τα νεύρα μου, από τη μοναξιά μου με πνίγει, απ' το γεγονός ότι με έκαναν να νοιώσω τόσο ασήμαντος με τα λόγια τους, ίσως και από πράγματα που με πνίγουν...

Ξεκινάω αυτό το ποστ χωρίς τίτλο. Δεν μπορώ να φανταστώ κάποιο τίτλο τόσο τραγικό, όσο είναι τα γεγονότα που εκτυλίσσονται αυτές τις μέρες στην Ελλάδα. Ο λόγος φυσικά για το νέο τρομο-νομοσχέδιο που αφορά το Διαδίκτυο. Νομίζω ότι πρέπει να προλάβω να γράψω την άποψή μου, προτού σιγήσει η φωνή των απλών πολιτών κάτω από τη μπότα της νομικής και νομικίστικης ανασφάλειας της σημερινής κυβέρνησης. Ως γνωστόν, είμαι συναισθηματικός τύπος, πράγμα που σημαίνει ότι δεν μπορώ παρά να γράφω μαζί με τις απόψεις μου και συναισθήματα που κυριαρχούν μέσα μου. Κύριο συναίσθημα. ΝΤΡΟΠΗ. Όνειδος, που κανονικά θα έπρεπε να νοιώθουν οι καταπατούντες το σύνταγμα και τους νόμους της Ελληνικής (νέας;) Δημοκρατίας. Λυπάμαι κύριοί μου. Δεν ξέρω ποιό κόμμα με αντιπροσωπεύει, αλλά σίγουρα, ΣΙΓΟΥΡΑ, όχι το δικό σας. Η φίμωση και η τρομοκρατία των ελεύθερων φωνών στους δρόμους, τα καφενεία, τις συγκεντρώσεις άνω των δύο ατόμων και στο διαδίκτυο, αποτελούν χαρακτηριστικά ολοκληρωτικών καθεστώτων. Και δυστυχώς, δε ...

Τον χαρακτήρα δίπλα τον βλέπετε... Κάπως έτσι είμαι απ' το πρωί. Εναλλακτικά μπορείτε να με δείτε και σαν τον χάροντα με το δρεπάνι. You choose. Ξύπνησα κατά τις 8, έντρομος. Από δίπλα, ναι στον μαμημένο τον γείτονα, άκουγα φασαρία. Βγήκα στο μπαλκόνι. Τι να δω.. Ο γείτονας ήταν δίπλα... Στο γκαράζ είχε κάτι έπιπλα κι έναν καημένο να τα βάφει... Υπόθεση Νο1: Θέλει να νοικιάσει το σπίτι και περνάει ένα χέρι τα έπιπλα που θα έχει μέσα. Στην καλύτερη των περιπτώσεων θα έχουν τελειώσει μέσα στο Σαββατοκύριακο και θα βάλει καμιά αγγελία τη Δευτέρα. Υπόθεση Νο2: Νοίκιασε το σπίτι. Αυτή απορρίπτεται λίγο διότι δεν έχει έρθει κανείς σύμφωνα με τις μέχρι στιγμής πληροφορίες να δει το σπίτι. Υπόθεση Νο3: O son of the bitch γείτονας τη Δευτέρα δεν θα έχει τι να κάνει και θα τον βρω φάντη μπαστούνι μπροστά μου μαζί με τους τεχνικούς της Τέλεκομ. Θα βγάλω τον μπαλτά και ποιός είδε το Χάρο και δεν το φοβήθηκε... Δεν θα το αντέξω ΚΙ ΑΛΛΟ χωρίς τηλέφωνο! Θα λαλήσω! σσ.Ο γείτονας εδώ και 2.5 μήνες ...