Ανήλικος

Χαμαιλέοντας. Αυτή είναι η μόνη λέξη που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την Meryl Streep σαν ηθοποιό. Για άλλη μια φορά η βραβευμένη με Όσκαρ και κάτοχος των περισσότερων υποψηφιοτήτων( 17 συνολικά με 2 νίκες ) για το χρυσό αγαλματάκι, μπορεί να χαρακτηριστεί απλώς εκπληκτική. Και ίσως σώζει και την ταινία. Υπόθεση: Μια ηλικιωμένη, με άνοια και γεροντική ψύχωση Σιδηρά Κυρία, προσπαθεί να απαλλαγεί από την κατά φαντασία παρουσία του συζύγου της. Στην προσπάθεια αυτή θυμάται με χαρακτηριστικό τρόπο στιγμές από την περίοδο κατά την οποία αποτελούσε το κέντρο της πολιτικής ζωής του Ηνωμένου Βασιλείου σαν μια άλλη Ελισάβετ. Αξιολόγηση: Η ανθρωπότητα πολύ πιθανόν μετά από 100 χρόνια, θα μιλάει για την Meryl Streep με τα καλύτερα λόγια και θα πλέκει εγκώμια για το ταλέντο της και την ικανότητά της να ερμηνεύει καταστάσεις, χαρακτήρες, συναισθήματα. Και όχι αδίκως. Αυτό όμως δεν φτάνει για μια ταινία. Παρόλο που η ερμηνεία της πρωταγωνίστριας είναι άριστη, οι υπόλοιποι χ...

Image via Wikipedia Αναμορφωτήριο ανηλίκων. Καθολική εκκλησία. Θρησκεία και πολιτική. Μια ιδιαίτερη σχέση μεταξύ καθηγητή και μαθητών. Συνταγή πολυπαιγμένη και συχνά επιτυχημένη. Υπόθεση: Ιρλανδία λίγο πριν τον Β' παγκόσμιο πόλεμο. Ένας νέος καθηγητής έρχεται στο, αυστηρά διοικούμενο από καθολικούς ιερείς, αναμορφωτήριο ανηλίκων. Αργά αλλά σταθερά ο καθηγητής καταφέρνει να προσεγγίσει και να αγγίξει τους μαθητές του, οι οποίοι παραμελημένοι δεν ήξεραν καν ανάγνωση και γραφή. Οι ιερείς, στενόμυαλοι και απροκάλυπτα πουριτανοί, εκμεταλλεύονται άρρωστα με κάθε τρόπο τους τρόφιμους του αναμορφωτηρίου. Μέχρι την κάθαρση. Αξιολόγηση: Η ταινία μπορεί να θυμίσει αρκετά άλλες παρεμφερείς ταινίες όπως το Dead Poet's Society. Το cast των παιδιών δεν είναι τόσο δυνατό αλλά σίγουρα δεν επιλέχθηκαν τυχαία. Η αθωότητα ίσως αναζητήθηκε επιτηδευμένα για να υπογραμμίσει με αιχμηρό τρόπο την κακομεταχείριση. Λεπτομέρειες όπως το γεγονός ότι σε παρεμφερή ιδρύματα καθολικών δεν επ...

Γνωστό σε όλο το αναγνωστικό κοινό του Ανήλικου το υπέρμετρο πάθος του για τον κινηματογράφο αλλά και για τα βραβεία Όσκαρ (27 Φεβρουαρίου φέτος η απονομή). Φέτος έχουμε και Ελληνική συμμετοχή, ουδόλως ευκαταφρόνητη, συνεπώς ένας παραπάνω λόγος να ασχοληθούμε ενδελεχώς με το άθλημα. Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος θα κάνω μερικές δημοσιεύσεις με μικρές κριτικές για τις κυριότερες ταινίες που διαγωνίζονται.  The King's Speech Αριστουργηματική ταινία, μοναδική φλεγματική ατμόσφαιρα Αγγλίας πριν τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, με εκπληκτικές ερμηνείες.  Υπόθεση: Ο πρίγκηπας Albert, μετέπειτα βασιλιάς George VI και πατήρ της τωρινής βασίλισσας της Αγγλίας, βρίσκεται σε όλη του τη ζωή στη σκιά του μεγαλύτερου αδερφού του και μελλοντικού βασιλιά της Αγγλίας. Δυστυχώς όμως, ένα ελάττωμα στη ροή του λόγου του δεν του επιτρέπει να σταθεί αντάξιος ενός μέλους της Βασιλικής οικογένειας της Αγγλίας. Αξιολόγηση: Ο Colin Firth δίνει ίσως την εκπληκτικότερη ερμηνεία της ζωής του, ενώ ο Ge...

Οι αληθινές αγάπες υπάρχουν μόνο στα παραμύθια;

Ιδού οι παραμυθοειδείς ταινιούλες που θέλω να δω The Last Airbender, του Night Shyamalan, με το μωρούλι απ' το Slumdog Millionaire σε ρόλο κακού(πφφφ) The Cronicles of Narnia: The Voyage of the Dawn Treader Ο αγαπητός μας Χάρι, δεν έχει βγάλει ακόμα επίσημο trailer :P

Καιρό είχα να δω μια αισθηματική κομεντί, κλάσης Love Actually  που να με συνεπάρει. Η ιστορία γλυκόπικρη, η σκηνοθεσία διαφορετική, ο φακός να καταμαρτυρεί στιγμές που όλοι θα, ή έχουμε ήδη περάσει. Υπόθεση: Ο Τομ και η Summer δουλεύουν στο ίδιο γραφείο. Γνωρίζονται, βγαίνουν και δημιουργούν ένα ιδιότυπο ζευγάρι. Ένα ζευγάρι που δεν δίνει όνομα στη μεταξύ τους σχέση. Ο Τομ όμως, πιστεύοντας στο πεπρωμένο, στη μοίρα, στον έρωτα, δεν μπορεί παρά να ερωτευτεί την Summer θαμπωμένος από τα δυνατά της σημεία. Η συνέχεια όμως, του επιφυλάσσει όχι και τόσο όμορφες εκπλήξεις. Αξιολόγηση: Η ταινία, λίγο πολύ, αντιπροσωπεύει τον καθένα μας, σε κάποια πτυχή της ζωής του. Άλλες φορές στη θέση της Summer, άλλες στη θέση του Τομ. Ο έρωτας ίσως είναι τελικά όχι κάτι το γραφτό, αλλά ένα απλό αποτέλεσμα απλών συμπτώσεων, που πετάνε σ'εμάς το μπαλάκι να καλλιεργήσουμε αυτό που εκείνες ξεκίνησαν. Με αποτελέσματα ή και χωρίς. Όσο και να πονέσουμε, όσο και να ερωτευτούμε, ακόμη κι αν στο τέλος μ...

Έτσι λοιπόν, έγινε και φέτος η απονομή των βραβείων Όσκαρ, την οποία παραδοσιακά κάθισα να δω αλλά τελικά αποκοιμήθηκα λεπτά πριν αρχίσει. Έμαθα όμως αγαπητέ μου αναγνώστη, μόνο για σένα (ναι καλά) πως η φετινή τελετή απονομής δεν είχε το γνωστό χιουμοριστικό στυλάκι, αλλά ήταν πιο γκλάμουρ. Πιο ατμοσφαιρική βρε αδερφέ. Μεγάλος νικητής αναδείχτηκε το Slumdog Millionaire με βραβεία όπως καλύτερης ταινίας, καλύτερης σκηνοθεσίας, μίξης ήχου, τραγουδιού(που πιθανώς να το έχασε ο Wall-E γιατί ο Peter Gabriel είχε αρνηθεί να εμφανιστεί στη σκηνή για να τραγουδήσει), μοντάζ, φωτογραφίας, μουσικής και προσαρμοσμένου σεναρίου. Αν λοιπόν ψήφισες , πρέπει να σου πω ότι εκτός από την καλύτερη ταινία, που πήγες και μου έβγαλες τον Benjamin Button (πολύ κακό για το τίποτα), όλα τα άλλα τα πέτυχες διάνα! Πρώτος ανδρικός ρόλος, Sean Penn in Milk. Πρώτος γυναικείος ρόλος, Kate Winslet in The Reader. Δεύτερος Ανδρικός ρόλος, Heath Ledger in The Dark Knight. Δεύτερος γυναικείος ρόλος, Penelope Cruz i...

Και μιας και έχουμε μεγάλη ανταπόκριση στην ψηφοφορία, αγαπητέ εσύ αναγνώστη, αυτό εδώ το blog προχωράει σε επέκταση της ψηφοφορίας και σε άλλες κατηγορίες. Έτσι λοιπόν, σε αυτό εδώ το link μπορείς να ψηφίσεις εκτός από τις ψηφοφορίες του προηγούμενου post, για τις τεχνικές κατηγορίες όπως φωτογραφία, σκηνοθεσία, μοντάζ, αλλά ακόμα και για τα βραβεία μουσικής και τραγουδιού. Να σημειώσω ότι το Slumdog Millionaire , σάρωσε τα βραβεία BAFTA, τα οποία θεωρούνται και τα Όσκαρ της Αγγλίας. Ο χρόνος περνάει και η 22α Φεβρουαρίου είναι κοντά! Αξιοσημείωτη είναι η συμμετοχή του Heath Ledger , στην υποψηφιότητα για Β' Ανδρικό ρόλο , στην ταινία The Dark Knight , ένα χρόνο μετά το θάνατό του. Άραγε θα κάνει την έκπληξη για δεύτερη φορά στην ιστορία της η ακαδημία; Οι ψηφοφορίες θα κλείσουν την ώρα που θα ξεκινήσει η Τελετή στο Kodak Theatre του L.A. Ψήφισε κι εσύ!

Αγαπητέ εσύ αναγνώστη, μιας και τα βραβεία Όσκαρ πλησιάζουν, πάρε κι εσύ μέρος στη ψηφοφορία που κάνει αυτό εδώ το blog για την καλύτερη ταινία αλλά και τους καλύτερους ηθοποιούς. Φυσικά η ψηφοφορία δεν θα μετρήσει στην ακαδημία κινηματογράφου στο L.A. αλλά επειδή ξέρω ότι είσαι κινηματογραφόφιλος, αφού διαβάζεις εμένα άλλωστε, θέλω τη γνώμη σου για την καλύτερη ταινία και την καλύτερη ερμηνεία φέτος! Πάμε λοιπόν πρώτα για την καλύτερη ταινία. Best Picture of the Year ( polls ) Πρώτου ανδρικού ρόλου Actor in a Leading Role ( polls ) Δεύτερου ανδρικού ρόλου. Actor in a Supporting Role ( surveys ) Πρώτου γυναικείου ρόλου Actress in a Leading Role ( polls ) Δεύτερου γυναικείου ρόλου Actress in a Supporting Role ( surveys ) Μέχρι την τελετή στις 22 Φεβρουαρίου, θα μπουν και Poll με τις τεχνικές κατηγορίες ώστε να ψηφίσεις και γι' αυτές και να βγάλεις τα δικά σου φετινά βραβεία! Μια αποκλειστική προσφορά του Ανήλικου!

Μια ιστορία εκτυλίσσεται στην Ινδία. Μια ιστορία αγάπης. Μια ιστορία πεπρωμένου. Με χρώματα και μυρωδιές, όχι πάντα ευχάριστες. Με τον αγώνα για επιβίωση να κυριαρχεί από την αρχή μέχρι το τέλος. Μια ταινία γλυκόπικρη, με την ζωή της Ινδίας να απεικονίζεται με αληθινές πινελιές ζωής, θανάτου, μίσους, πάθους, εκμετάλλευσης και μαρασμού. Υπόθεση: Ο Τζαμάλ και ο αδερφός το Σαλίμ, ζουν στο Μουσουλμανικό κομμάτι μιας παραγκούπολης του Μουμπάι(Βομβάη). Σε επεισόδια θρησκευτικού μίσους, χάνουν τη μητέρα τους και ακολουθούν μια περιπετειώδη ζωή μέχρι να μεγαλώσουν. Αφού οι δυο τους με τα χρόνια έφτασαν να έχουν πάρει διαφορετικές οδούς στις ζωές τους, ο Τζαμάλ βρίσκεται να παίρνει μέρος στην Ινδική έκδοση του "Ποιος θέλει να γίνει Εκατομμυριούχος". Ακριβώς επειδή στο παιχνίδι πηγαίνει περίεργα καλά για κάποιον που ούτε σχολείο δεν πήγε, τον υποπτεύονται για απάτη. Αυτός όμως, στο παιχνίδι, δεν πήγε για να κερδίσει. Πήγε για να βρει την αγάπη που του ετοίμαζε το πεπρωμένο από παιδί. Α...

Θεωρήθηκε αποτυχία στην Ιταλία. Ο Franchi, με την πρώτη του ταινία La Spettatrice , καλωσορίστηκε από το κοινό και εντυπωσίασε. Την πρώτη ταινία δεν την έχω δει και πιθανώς καλύτερα. Υπόθεση: Ένας άνδρας μαθαίνει πως είναι στείρος, ενώ ήδη βρίσκεται σε ένα οικονομικό αδιέξοδο. Χρωστάει χρήματα και ο τοκιστής του δεν του δίνει πολλά περιθώρια. Η γυναίκα του, αδύναμη να τον βοηθήσει, απλώς τον βλέπει να πέφτει ολοένα και βαθύτερα σε κατάθλιψη. Ο γιος του τοκιστή, περίεργος και πολύ ιδιαίτερος χαρακτήρας, βρίσκεται στο δικό του καταθλιπτικό σύμπαν. Ακολουθεί και καταδιώκει τον πρωταγωνιστή εισβάλλοντας στη ζωή του. Αξιολόγηση: Η ταινία δεν απευθύνεται σε ευρύ κοινό. Είναι ιδιαίτερη, με ωμές σκηνές σεξ, για τις οποίες κατηγορήθηκε. Κριτική ασκήθηκε και για το μοντάζ και τον ήχο της ταινίας. Στιγμές έντασης και απότομες αλλαγές της σκηνής προσδίδουν μια περαιτέρω ένταση. Παρόλ' αυτά τα δύο τελευταία μου άρεσαν γιατί τα βρήκα ιδιαίτερα και ατμοσφαιρικά, σε μια ταινία που βλέπει από διά...

Κάποιους μήνες τώρα μιλούσα με ένα παιδί από Ρώμη, φοιτητής εκεί. Ήταν μάλιστα να συναντηθούμε 2 Σάββατα πριν αλλά τελικά δεν κάθισε η δουλειά. Έτσι χθες, κατόπιν συνεννόησης αλλά και κρίσης κατάθλιψης από τη μεριά μου, ξεκίνησα να πάω μια βολτίτσα το απόγευμα, με μια πιθανότητα 50-50 να μείνω εκεί το βράδυ ή να φύγω. Καιρό είχα να κάνω ένα τζα στη Ρώμη ημέρα. Όπως κι ακόμα περισσότερο καιρό είχα να διανυκτερεύσω εκεί. Αφού κάναμε λοιπόν τις βόλτες μας, περπατήσαμε κάποια άλφα, βήτα, γάμα χιλιόμετρα, μπήκαμε σε δέλτα, ζήτα, έψιλον μαγαζιά όπως το Feltrinelli , μεγάλο τεράστιο βιβλιοπωλείο, με μαγαζιά σχεδόν σε κάθε γωνιά της Ρώμης, το οποίο εκτός από βιβλία έχει και μια δόση CD μουσικής και DVD ταινιών. Βρήκα αρκετά σπάνιες ταινίες, όπως Bergman τις οποίες συνήθως για να τις βρεις σε DVD είτε κάνεις χρυσό τον υπάλληλο, είτε τις παραγγέλνεις από το Internet. Βιβλία, άπειρα βιβλία. Μακάρι να είχα χρόνο να μπορούσα να διάβαζα περισσότερα βιβλία.. If you don't have time, make some tim...

Ελληνική road movie. Ιστορίες παράλληλες αλλά και μπλεγμένες. Ταλαντούχοι, όχι μόνο οι πρωταγωνιστές αλλά και ολόκληρο το επιτελείο. Μια ταινία που μπορεί να μην έχει άρτια σκηνοθεσία, αλλά που με την αφήγησή της ίσως αγγίξει τον καθένα. Υπόθεση: Δυο γυναίκες, για διαφορετικό λόγο η καθεμιά θέλουν να φύγουν απ' το Διδυμότειχο. Ξεκινούν ένα ταξίδι στην Ελληνική επαρχία, αλλά στο δρόμο θα παρεκκλίνουν όμως, βρίσκοντας μπροστά τους, άλλους, καθημερινούς χαρακτήρες, με όνειρα, φιλοδοξίες, τάσεις φυγής, φόβους και αδιέξοδα. Στο τέλος, ο καθένας, θα φτάσει στη δική του Ιθάκη και οι δυο ηρωίδες μας, θα χωρίσουν για πάντα. Αξιολόγηση: Η ταινία είναι μια απεικόνιση της Ελληνικής κοινωνίας, θα έλεγα μια σκοπιά της, μακριά απ' τα φώτα της πόλης, μακριά απ' το γνωστό άστυ, προσεγγίζοντας αξίες όπως η ανθρωπιά και το όνειρο, που μπορεί να αργήσει να πραγματοποιηθεί, αλλά ορισμένες φορές μπορεί να μείνει για πάντα όνειρο. Άνθρωποι παγιδευμένοι σε καταστάσεις και γεγονότα, στα οποία δεν έ...

Ο πόλεμος πολλές φορές, αν όχι όλες, εξωθεί τους ανθρώπους στα άκρα. Χωρίς να εξηγεί. Χωρίς να περιμένει. Χωρίς να δίνει τόπο και χρόνο στη λογική. Νεύρα τεταμένα. Άνθρωποι που στάλθηκαν να σκοτώσουν συνανθρώπους. Που μερικές φορές μιλούν την ίδια γλώσσα. Η πίστη στην πατρίδα; Η πίστη στο παγκόσμιο ιδανικό του να λέγεσαι Άνθρωπος; Τι πρέπει να κυριαρχήσει; Τι κυριαρχεί; Η ταινία θα μπορούσε να αποτελεί μυθιστόρημα του Σαμαράκη. Μου θύμησε έντονα το διήγημά του "Το Ποτάμι" Υπόθεση: Το 1978 Χιλή και Αργεντινή, βρίσκονται στα πρόθυρα πολέμου, για κάποια νησιά που στις μέρες μας ανήκουν στη Χιλή. Ένα στρατολογημένο απόσπασμα Χιλιανών, αποστέλεται στα σύνορα με την Αργεντινή για να αναφέρει τις κινήσεις του εχθρού. Μετά από κάποιες ατυχίες, χάνονται και δεν μπορούν να αναφέρουν τη θέση τους. Λίγα μέτρα πιο πέρα απ' το χαράκωμά τους, ανακαλύπτουν ότι ένα αντίστοιχο απόσπασμα Αργεντινών τους παρακολουθεί. Η ανάγκη θα οδηγήσει τα δυο αποσπάσματα να αναπτύξουν μια ιδιάζουσα και άμ...

Η Ισπανία για άλλη μια φορά με αποστόμωσε. Τελευταία τυχαίνει, ειλικρινά εντελώς συμπτωματικά, να βλέπω ταινίες με θέματα παρεμφερή με αυτά που συζητάω στα διάφορα Blogs. Τη συγκεκριμένη ταινία ήθελα να την δω από τότε που την έβλεπα να βραβεύεται σωρηδόν(4 βραβεία Goya) σε μεγάλα κινηματογραφικά φεστιβάλ. Για να δούμε λοιπόν πόσο κακοποιείται ένα παιδί στα πλαίσια μια καθ'ολα "φυσιολογικής" οικογένειας. Υπόθεση: Ο μικρός Pablo, με το παρατσούκλι El Bola(ο μπίλιας), επειδή όπου πήγαινε είχε μαζί του μια μπίλια από ρουλεμάν, είναι φαινομενικά ένα παιδί όπως όλα τα άλλα στο σχολείο. Γνωρίζει τον Alfredo, που μετακόμισε πρόσφατα στη περιοχή και γίνονται φίλοι απ' το σχολείο. Ο πατέρας του Pablo, αυταρχικός, απότομος και πρωτόγονος, προσπαθεί να νουθετήσει τον γιο του με φωνές, με σκληρές μέχρι και απάνθρωπες τιμωρίες, αλλά κυρίως, χτυπώντας τον, καλλιεργόντας σιγά σιγά ένα δυνατό μίσος στη καρδιά του γιου του. Ο Pablo γνωρίζει την οικογένεια του Alfredo. Μέσα απ' τα ...

Εντελώς τυχαία, έπεσα σ'αυτή τη ταινία. Δεν ήξερα καν τι διαπραγματευόταν αλλά μιας και με τις Ισπανόφωνες, τα πάω καλά συνήθως, είπα να το αποτολμήσω. Ήταν ό,τι καλύτερο μετά από το τραγικό γεγονός με την "αυτόματη" ενοχοποίηση κάποιων κατηγορουμένων στην Ελλάδα.. Υπόθεση: Στο Μεξικό, όπου οι φτωχογειτονιές είναι χωρισμένες με τις πιο πλούσιες με τείχη, βρίσκεται και η Zona. Οι κάτοικοί της, με δικούς τους ρυθμούς, δικούς τους κόσμους αλλά πάνω απ'όλα δικούς τους νόμους, ζουν αποκομμένοι με τείχη από τον υπόλοιπο κόσμο. Σε μια καταιγίδα, καταστρέφεται ένα κομμάτι του τείχους και μια παρέα παιδιών μπαίνουν στην απαγορευμένη ζώνη για να κλέψουν. Σαν αποτέλεσμα, μια ηλικιωμένη σκοτώνεται και ο Μιγκέλ, μοναδικός επιζών της κλοπής, διώκεται σαν ο ένοχος της δολοφονίας. Ο Αλεχάντρο προσπαθεί να τον βοηθήσει, απρόθυμα στην αρχή, αλλά προσπαθώντας να καταλάβει τι πραγματικά έγινε. Αξιολόγηση: Η ταινία κράτησε αρκετά έντονα το ενδιαφέρον μου, αν και δεν θα τη χαρακτήριζα ακρι...

Παιδική αθωότητα. Κακουχίες. Ακρωτηριασμένα σώματα. Πόλεμος. Παιδιά. Μια ταινία που δεν τόλμησε να γίνει μελόδραμα. Δεν θέλησε να συγκινήσει εύκολα. Δεν καταδέχτηκε να τραγικοποιήσει περαιτέρω τις ήδη τραγικές και δραματικές καταστάσεις που ζουν εκατομμύρια άνθρωποι, δυστυχώς πολλοί εξ αυτών παιδιά, σε ολόκληρο τον κόσμο. Υπόθεση: Στα σύνορα Ιράκ - Τουρκίας, σε ένα χωριό προσφύγων, λίγο πριν αρχίσει η Αμερικανική εισβολή στο Ιράκ το 2003, ο Soran - Satellite αρχηγός και υπεύθυνος για τα παιδιά στο χωριό, πείθει τους μεγαλύτερους του χωριού να εγκαταστήσουν ένα δορυφορικό πιάτο για να μάθουν πότε θα γίνει η Αμερικανική εισβολή. Παράλληλα, ερωτεύεται την μικρή Agrin, η οποία με τον αδερφό της Henkov έχουν στη προστασία τους ένα μικρό τυφλό παιδάκι. Η Agrin όμως, έχοντας δει την οικογένειά της να δολοφονείται, έχοντας υποστεί ψυχικό και σωματικό βιασμό μέσα στη τρέλα του πολέμου, δεν ανταποκρίνεται. Ο Henkov, με ακρωτηριασμένα και τα δυο του χέρια, συνεχίζει να εξουδετερώνει νάρκες διάσπα...

Ο ινδικός κινηματογράφος έχει να επιδείξει ορισμένες αρκετά αξιόλογες και μερικές φορές αξιέπαινες προσεγγίσεις σημαντικών θεμάτων, όπως στην προκειμένη περίπτωση η δυσλεξία. Υπόθεση: Ο μικρός Ishaan είναι απείθαρχος και απρόσεκτος στο σχολείο. Συνεχώς αφαιρείται και δείχνει να μην έχει καμία πρόοδο στα μαθήματά του. Ισχυριζόμενος ότι τα γράμματα χορεύουν μπροστά του, δέχεται την επίπληξη των γονέων του που πιστεύουν ότι είναι απλώς τεμπέλης και πως δεν θέλει να διαβάσει. Τον στέλνουν οικότροφο σε κάποιο ιδιωτικό σχολείο και ο μικρός Ishaan κλείνεται περισσότερο στον εαυτό του, μέχρι να γνωρίσει τον δάσκαλο ζωγραφικής ο οποίος καταλαβαίνει την ιδιαιτερότητα του μικρού μας φίλου και κάνει τα πάντα ώστε να τον αποδεχτεί η οικογένειά του και να μπορέσει να τον βοηθήσει. Αξιολόγηση : Η ταινία κυλάει αρκετά γρήγορα παρόλο το μήκος της, με όχι ιδιαίτερες ερμηνείες και σκηνοθετικές πινελιές. Εξαίρεση ίσως είναι κάποια γραφικά που χρησιμοποιούνται για να απεικονίσουν την δυσλεξία στους θεατές....

Καιρό φλέρταρα με τη συγκεκριμένη ταινία στο dvdάδικο. Σήμερα εντελώς κατά τύχη, για να ολοκληρώσω μια προσφορά που ήθελε 3 ταινίες για μια βδομάδα, την πήρα τελευταία στιγμή. Ευτυχώς για μένα. Η ταινία θα μπορούσε να έχει 3 πρωταγωνιστές. Είναι ιστορία τριών ανθρώπων. Υπόθεση: Ο Γκογκόλ, γεννημένος στην Αμερική από Ινδούς γονείς, ζει μια ζωή εντελώς εναρμονισμένη στα Αμερικάνικα πρότυπα, αποφεύγοντας κατά το δυνατόν, τις Ινδικές παραδόσεις των γονιών του. Ο πατέρας του, μετά από ένα ατύχημα που είχε όταν ήταν φοιτητής, παντρεύεται με προξενιό φυσικά την Άσιμα και μαζί μεταναστεύουν στην Αμερική. Η Άσιμα, μετά από μια ευτυχισμένη πορεία, οδηγείται από τη ζωή πίσω στην Ινδία. Το όνομα του Γκογκόλ, σημαδιακό και σημαντικό στην υπόθεση. Δένει πατέρα με γιο. Σχόλια: Η ταινία έχει μια απίστευτα ομαλή ροή. Παράλληλα είναι τόσο διαφορετική από άλλες γραμμικές ταινίες. Η φωτογραφία, μαζί με τη σκηνοθεσία και τις στιγμιαίες λάμψεις του μοντάζ, οδηγούν τον θεατή μέσα από 3 ολόκληρες γενιές ...

Δε συνηθίζω να γράφω αρνητικές κριτικές για ταινίες. Προτιμώ απλώς να μην αναφερθώ στη ταινία και τελειώνει εκεί το θέμα. Τις τελευταίες μέρες όμως είδα δύο ταινίες εκ των οποίων ουδεμία μου άρεσε, για διαφορετικούς λόγους η κάθε μία. Το No Country for Old Men και το El Greco. Προτίμησα λοιπόν να γράψω για τη δεύτερη. Υπόθεση: Ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος, μεγάλος ζωγράφος του 16ου αιώνα, ξεκίνησε από τη πατρίδα του στη Κρήτη, μαζί με έναν φίλο του, το Νικολό, στον οποίο ανέθεσε ο πατέρας του την προσοχή και τη φροντίδα του Δομήνικου και έφτασε στο πρώτο σταθμό του, τη Βενετία. Στη Βενετία, μαθήτευσε στον Τισιάνο, έναν 80ρη και πασίγνωστο ζωγράφο και κάποια στιγμή βρέθηκε στην Ισπανία όπου και διέπρεψε με το έργο του αλλά και κατακρίθηκε από την Ιερά εξέταση. Σχόλια: Από μια πρόχειρη ματιά που έριξα στην Wikipedia σχετικά με τον El Greco, οφείλω να πω πως η ταινία παραλείπει αρκετά μεγάλα κομμάτια της ζωής του. Μπορώ να το δεχτώ σαν συντόμευση λόγω χρόνου προβολής. Αλλά τα άλματα είναι τό...