Ανήλικος

Εσύ που ενθουσιάζεσαι εύκολα στη ζωή σου. Εσύ που αντικαθιστάς ανθρώπους στην καθημερινότητά σου κατά το δοκούν. Εσύ που ξέρεις μόνο να παίρνεις βολικά, χωρίς να πιεστείς έστω και μια στιγμή να επιστρέψεις πίσω κάτι. Σ' εσένα μιλάω. Σ΄εσένα που πρέπει πρώτα να μάθεις τι σημαίνει συναίσθημα βαθύ.  Σ' εσένα που πρέπει πρώτα να καταλάβεις ότι η ζωή σου θα χαραχτεί από μοναξιά. Σ' εσένα που δεν πρόσεξες και έδωσες άφεση σ' αυτούς που σε έμπλεξαν. Σ' εσένα μάτια μου. Σ' εσένα ψυχή μου. Κάτω από τις Περσείδες σου έδωσα την ψυχή μου. Γκρέμισα τα τείχη μου που είχα χτίσει χρόνια τώρα.  Θρύψαλα τα έκανα για το χαμόγελό σου. Δεν μας προσέχει πάντα φύλακας Άγγελος... Μόνοι μας είμαστε και μόνοι πορευόμαστε. Κι αν τύχει και βρεθεί άνθρωπος να μας φροντίσει, ένα να θυμάσαι: Μην τον πετάξεις ποτέ σαν τσαλακωμένο σκουπιδάκι. Γιατί νοιάστηκε, χωρίς να παίρνει τίποτα.  Γιατί πείστηκε πως ξεχώρισε κάτι ανάμεσα σε ξερά στάχυα και πράσινα βρ...

Δεν ξέρω αν κάποτε σταματάς να είσαι μέτοικος κάπου. Οπουδήποτε. Ίσως ανήκουμε στον δικό μας, προσωπικό, πλανήτη.  Ίσως αυτός να είναι μονάχα το σπίτι στο οποίο μεγαλώσαμε.  Μια παιδική ηλικία που αναπολούμε. Με νόστο που ποτέ δεν θα μετουσιωθεί σε πραγματικότητα. Ως πότε θα πληρώνονται με μοναξιά τα "θέλω";

Ακόμα και τότε, αποκαλούνται Θεοί!

1. Sas eyxaristw olous, pou endiaferthikate gia mena. Imoun apo tous psiliasmenous kai tromaktika tyxerous pou epezisan xwris mia gratzounia. Ta minimata sas, akoma adiabasta, itan apistefta kai sto yfos kai stin posostita tous. 2. Ta yparxonta mou periorizontai afti ti stigmi se ena panteloni, mia fanela, ena braki, 2 kaltses, 1 zeygari papoutsia mia mplouza ki ena mpoufan. Briskomai sto spiti tou filou mou sti rwmi kai an k aypnos gia panw apo 40 wres, me ypnotikes stagones, den mporesa na koimithw parapanw apo 2 wres. 3, Akoma den kserw, den thelw na mathw, kai den mporw na antikrisw tin katastasi sti L'Aquila. Eyxaristw to Theo, pou me fwtise kai me eswse, me ton opoiondipote tropo mporouse na me swsei. Ton eyxaristw gia ta proaisthimata mou pou tosa xronia sas dihgoumai kai pou telika mou eswsan ti zwi. To spiti mou fainetai akoma stathero alla emena den me endiaferei tpt sxetiko. 4. Proseyxitheite gia tous anthrwpous pou efigan, gia tous anthrwpous pou agnoountai, gia tous...

Θα πενθώ, κάθε φορά που με απογοητεύει αυτό που άλλοι κατονομάζουν κράτος.. Εγώ το λέω απλώς μπουρδέλο.. Έχουμε γυρίσει σε μια άτυπη αλλά κραταιή Χούντα.. Δεν ξέρω ποια είναι η λύση. Ξέρω όμως ότι όλοι μας πρέπει να σταματήσουμε να ανεχόμαστε και να ωχαδερφίζουμε. Είναι ντροπή μας.

Δεν μπορώ παρά να νοιώθω θλίψη ... Θλίψη για την καταπάτηση θεμελιωδών δικαιωμάτων του πολίτη στη χώρα μου. Θλίψη για τους διαδηλωτές που μετά από τόσες μέρες, εξακολουθεί κανείς να μην τους ακούει. Θλίψη γιατί η απάντηση στην εξέγερση των ψυχών, είναι η δημιουργία φόβου. Θλίψη για τον ασφαλίτη που προσπαθεί να ακούσει συζητήσεις από τον οποιονδήποτε με σκοπούς δολερούς. Θλίψη για το παιδάκι και τους γονείς που τους διώχνουν με τη ΒΙΑ άρον άρον από την πλατεία ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ με φόντο την κατάφωτη ΒΟΥΛΗ των Ελλήνων, σύμβολο της καθ' όλα νοθευμένης δημοκρατίας μας. Θλίψη για μένα γιατί είμαι κι εγώ μέρος του συστήματος και δεν είμαι εκεί, σ'αυτούς που τρώνε τα χημικά κατά πρόσωπο... στα 20 μέτρα απ' τα γεγονότα, απλώς συμφωνείς με τους κρανοφόρους. Και πρέπει να σταματήσουμε να συμφωνούμε.. Πρέπει να σταματήσουμε να σιωπούμε. Και ντρέπομαι γιατί δεν πήγα πιο κοντά.. Ντρέπομαι γιατί εγώ είμαι εδώ και άλλοι αυτή τη στιγμή τρώνε ξύλο στα κεντρικά.. Δεν ξέρω ειλικρινά τι να κάνω... ...

Tα γνήσια πληκτρολόγια έχουν τα παρακάτω χαρακτηριστικά: 1. Όλα τα πλήκτρα προεξέχουν από την επιφάνεια του pin keyboard. 2. Στο πληκτρολόγιο του πελάτη (pin keyboard), υπάρχουν ανάγλυφα πλήκτρα. Τα πλήκτρα αριστερά και δεξιά του πλήκτρου υπάρχουν ανάγλυφοι χαρακτήρες με «-» και «+» αντίστοιχα. 3. Επίσης στα πλήκτρα , και υπάρχουν ανάγλυφα σημάδια « 4. Στο πλήκτρο ο χαρακτήρας 1 δεν βρίσκεται στο κέντρο του πληκτρολογίου, αλλά στο αριστερό του σημείο. Δείτε πως είναι ένα γνήσιο, νόμιμο πληκτρολόγιο: Το παρακάτω είναι ένα ψεύτικο πληκτρολόγιο… Όπως βλέπετε δεν είναι ανάγλυφο…Οι αριθμοί μοιάζουν πρεσσαριστοί πάνω του…Ενώ τα αληθινά πληκτρολόγια είναι φτιαγμένα ανάγλυφα για να μπορούν να τα χρησιμοποιούν και οι άνθρωποι με προβλήματα όρασης... Αυτό που θυμάμαι συγκεκριμένα στην περίπτωσή μου είναι ότι ο άσσος (1) ήταν όντως στο κέντρο του πλήκτρου κι όχι σε αριστερή στοίχηση. Βέβαια με μια ματιά που έριξα σε κάτι τράπεζες σήμερα, οι περισσότερες τον άσσο τον έχουν στο κέντρο του πλήκ...

Όπως έχουμε ξαναπεί, ο Ιούλης από την πρώτη του ημέρα, δεν μου πήγε διόλου καλά. Ή μάλλον για να συγκεκριμενοποιήσω, τα πάντα ξεκινάνε θεόστραβα, για να καταλήξουν καλά. Όσοι έχετε διαβάσει τις περιπέτειες με αυτοκίνητα, ιμάντες και ιστορίες για αγρίους θα έχει καταλάβει. Ανοίγω λοιπόν χθες μέσω Internet τον λογαριασμό μου στην Πειραιώς, για να ελέγξω κάτι που ήθελα. Βλέπω όμως κάτι που δεν περίμενα να δω. Αχνοφαίνονται 28 ευρώ μέσα στο λογαριασμό, ενώ ένα αρκετά μεγάλο(για κάποιον που δε δουλεύει, δεν είμαι εκατομμυριούχος) ποσό, δεσμευμένο.. Οικονομίες από τότε που ήμουν δημοτικό. Η δεξιά εσωτερική καρωτίδα άρχισε να πάλλεται επικίνδυνα... Με ιδιάζουσα ψυχραιμία τηλεφωνώ στην Πειραιώς απ'όπου μου λένε όπως ήταν λογικό ότι δεν μπορούν να μου πουν κάτι από το τηλέφωνο και ότι πρέπει να πάω στο υποκατάστημα της τράπεζας κοντά στο σπίτι μου. Η ώρα 13.50 κι εγώ εν μέσω άρχοντος πανικού, διακτινίζομαι και σε 12 λεπτά βρίσκομαι μέσα στην Πειραιώς. Εκθέτω το πρόβλημα σε μια υπάλληλο η ο...

Μode: Τσατίλα Διάθεση: γ@μημένη Κάποια στιγμή έπρεπε να κάνω αυτό το post και νομίζω πως αφορμή στάθηκε κάποια συζήτηση στο plurk. Δεν έχω ουδεμία διάθεση να δικαιολογήσω το τι γράφω, το πως το γράφω, το γιατί το γράφω και όλα τα συναφή. Δεν υποχρέωσα κανέναν να με διαβάσει. Δεν το ζήτησα καν. Όποιος αρέσκεται μένει, όποιος δεν αρέσκεται φεύγει. Το να γράφω εδώ κάποια πράγματα ώστε να ξεθυμαίνω, εδώ, αλλού, γενικά όπου μου καπνίσει, το κάνω ακριβώς για να ξεθυμάνω. Δεν περιμένω ούτε χάιδεμα στο κεφαλάκι, ούτε το αιτούμαι αφήνοντας ανοιχτά τα σχόλια. Ο καθείς έχει τις αντοχές του. Άλλος αντέχει να του πιπιλάνε κάθε μέρα το μυαλό με μαλακίες(βλπ. ορισμένα παντρεμένα ζευγάρια), να του τα πρίζουν κάθε μέρα στη δουλειά(βλπ. ανικανοποίητους εργαζόμενους), να αργούν να του παραδώσουν εμπορεύματα(βλπ. όποιον θες) και δε συμμαζεύεται. Άλλοι δεν τα αντέχουν. Ή δεν αντέχουν άλλα.. Συνηθίζω να λέω ότι ό,τι γίνεται με λεφτά, κάποια στιγμή θα γίνει. Ό,τι δε γίνεται με λεφτά είναι που φέρνει συνήθω...

Δε συνηθίζω να αναδημοσιεύω παλαιότερα, δικά μου, άρθρα... Απόψε όμως, ανακάλυψα κάτι τραγικό μαζί και συγκλονιστικό για μένα. Ανακάλυψα πως βρέθηκα τραγικά κοντά σε μια ιστορία που δε θα έπρεπε να υπάρχει. Σε μια ιστορία με πρωταγωνιστή έναν, πάλι, 28χρονο.. Μόνο που αυτή τη φορά, ακριβώς επειδή βρέθηκα τόσο κόντα, ακριβώς επειδή η ιδιότητα του συγκεκριμένου είναι άκρως απαγορευτική για τα δικά μου "πιστεύω", δεν θα συνεχίσω να μιλάω μαζί του.. Όχι γιατί μου απέκρυψε την ιδιότητά του. Απλώς γιατί μου είπε 2 φορές ψέμματα όταν τον ρώτησα για το συγκεκριμένο θέμα.. Μπορώ να καταλάβω πόσο δύσκολο του ήταν, μπορώ να το συμμεριστώ, μπορώ να το αναγνωρίσω. Δεν τον οικτίρω.. Τον λυπάμαι όμως.. Δεν θα αναφερθώ με λεπτομέρειες στο θέμα. Ήδη είπα πολλά. Ξαναδιαβάστε το και σκεφθείτε τους ανθρώπους που είναι τόσο μπερδεμένοι στη ζωή τους, αλλά κι εγκλωβισμένοι μέσα στα "πιστεύω" τους και τα "πρέπει" άλλων.. ή ακόμα χειρότερα, των ίδιων..

Ξεκινάω αυτό το ποστ χωρίς τίτλο. Δεν μπορώ να φανταστώ κάποιο τίτλο τόσο τραγικό, όσο είναι τα γεγονότα που εκτυλίσσονται αυτές τις μέρες στην Ελλάδα. Ο λόγος φυσικά για το νέο τρομο-νομοσχέδιο που αφορά το Διαδίκτυο. Νομίζω ότι πρέπει να προλάβω να γράψω την άποψή μου, προτού σιγήσει η φωνή των απλών πολιτών κάτω από τη μπότα της νομικής και νομικίστικης ανασφάλειας της σημερινής κυβέρνησης. Ως γνωστόν, είμαι συναισθηματικός τύπος, πράγμα που σημαίνει ότι δεν μπορώ παρά να γράφω μαζί με τις απόψεις μου και συναισθήματα που κυριαρχούν μέσα μου. Κύριο συναίσθημα. ΝΤΡΟΠΗ. Όνειδος, που κανονικά θα έπρεπε να νοιώθουν οι καταπατούντες το σύνταγμα και τους νόμους της Ελληνικής (νέας;) Δημοκρατίας. Λυπάμαι κύριοί μου. Δεν ξέρω ποιό κόμμα με αντιπροσωπεύει, αλλά σίγουρα, ΣΙΓΟΥΡΑ, όχι το δικό σας. Η φίμωση και η τρομοκρατία των ελεύθερων φωνών στους δρόμους, τα καφενεία, τις συγκεντρώσεις άνω των δύο ατόμων και στο διαδίκτυο, αποτελούν χαρακτηριστικά ολοκληρωτικών καθεστώτων. Και δυστυχώς, δε ...

Κρίμα... Φημολογείται από υψηλή δόση ηρεμιστικών... Κρίμα... Ποτέ πριν δεν έχω στενοχωρηθεί τόσο πολύ για θάνατο ηθοποιού. Κι ας μην ήταν ο "τύπος" μου... Υποθέτω λόγω Brokeback Mountain... Ίσως για την ηλικία του... Δεν ξέρω..

Φεύγοντας απ' την Ελλάδα για σπουδές το 2000, άφησα μια Ελλάδα που σίγουρα, δεν ήταν το τελειότερο μέρος στον κόσμο, κάθε άλλο, αλλά τουλάχιστον βρισκόταν σε μια αξιοπρεπή θέση βρε αδερφέ. Από τότε, κάθε φορά που επιστρέφω, βλέπω τη χώρα μου ένα σκαλί πιο κάτω, σε αξίες, σε διεκδικήσεις, σε αξιολόγηση των σοβαρών και των γελοίων θεμάτων.. Ο κόσμος - μέσω της τηλεόρασης - ασχολείται με το εξώγαμο το Πασχάλη, με το πόσες φορές πήγε στα μπουζούκια, πως είναι "ακτιβιστές" οι μπλόγκερς τρομάρα τους, με το πόσα πορνό βιντεάκια κατέγραψε στο κινητό του, με το αν είναι emo ή trendy, με τα αρχεία της Ελληνικής Αστυνομίας(βλπ. Τατιανή), με τον Ζαχόπουλο, με το πώς ξύπνησε στραβά σήμερα ο ένας, πώς ξύθηκε ο άλλος και, πραγματικά, δε συμμαζεύεται.. Πέντε βδομάδες για το Ζαχόπουλο, 70 μέρες για τους emo, 45 τέρμενα για τον τάδε νεαρό που τραβούσε βίντεο τις συμμαθήτριές του στις τουαλέτες του σχολείου. Εν τω μεταξύ, Αγωγοί φυσικού αερίου, Ασφαλιστικά, συντάξεις, χαμηλοί μισθοί, νοσηλε...

Υπάρχουν πολλών ειδών δράματα στη ζωή. Άλλα με μείζονα και άλλα με ελάσσονα σημασία. Προσωπικά θεωρώ μείζονος σημασία δράματα της τυπολογίας του προηγούμενου άρθρου. Δυστυχώς οι γονείς μου και δη, η μάνα μου, έχει διαφορετική άποψη. Τα πράγματα είχαν κοπάσει για ένα χρόνο σχεδόν. Δεν αναφερόταν κανένας στο συγκεκριμένο θέμα. Όπως είχαμε συμφωνήσει άλλωστε.. Μέσα στα Χριστούγεννα υπήρξαν διάφορες διαμάχες, για άσχετα θέματα πάντα μεταξύ της μάνας μου κι εμένα. Αλλά προφανώς, επειδή η κατάσταση, η μάνα μου, ο κόσμος όλος, είναι αλληλένδετος και περιπεπλεγμένος όσο δεν περιγράφεται, τίποτα δεν είναι άσχετο. Την ημέρα λοιπόν που θα έφευγα, τη προηγούμενη Τρίτη, πριν βγω απ' το σπίτι, η μάνα μου μου έδωσε ένα γράμμα το οποίο μου είπε να το διαβάσω όταν φτάσω στην Ιταλία. Υπέθεσα ότι περιελάμβανε σκέψεις της για τον τσακωμό που είχαμε μέσα στα Χριστούγεννα. Με γελάσανε όμως. Το γράμμα το διάβασα μόλις πάτησα στην Αθήνα. Φυσικά μέσα, δεν έγραφε τίποτε λιγότερο από τη χιλιοστή προσπάθειά τ...

How sweet is this?

Έ λ ε ο ς... Ξυπνάς απ' τις 830. Δικαίωμά σου. Πρέπει να πλύνεις τα πιάτα. Υποχρέωσή σου. Γιατί πουλάκι μου όμως πρέπει να ξυπνήσω κι εγώ μαζί σου δηλαδή;;;;; Ο διάδρομος, καθώς και η κουζίνα, είναι εφοδιασμένοι έκαστος από μια ωραιότατη πορτούλα, η χρήση της οποίας είναι απλή. Κλείνεις, ανοίγεις. Ξανακλείνεις, ξανανοίγεις. Και αφού πλένεις για μισή ώρα με το ρολόι τα πιάτα, λες και είχαμε γάμο τη προηγούμενη μέρα, χτυπάς ωραιότατα και το φραπεδάκι σου, ντριγκι ντριγκι ντριγκι μέσα στο ποτήρι. Ντριγκι ντριγκι το ποτήρι, ντριγκι ντριγκι και τα νεύρα μου όμως.... Άιντε πάει στο διάλο, ας σηκωθώ νωρίς να πιάσω τη μέρα απ' τα μαλλιά... Τσούκου τσούκου τσούκου τσούκου, περνάει το πρωινό, τρώμε σαν άνθρωποι το μεσημέρι, ε, λίγο το φαγητό που ήταν βαρύ, λίγο η θερινή ραστώνη, να μη κλείσεις λίγο το βλέφαρο; ΌΟΟΟΟοοοοοοοοχι κύριέ μου. Καθώς ο συγκάτοικος πρέπει να κάνει μπάνιο την ώρα που κοιμάσαι! Ασχέτως αν δεν έχει ζεστό νερό γιατί χάλασε η εγκατάσταση. Δεν μπορούσε να αντέξει ούτε ...